Myofunctionele therapie tegen snurken: tongoefeningen die echt werken
Delen
Myofunctionele therapie tegen snurken: tong- en keeloefeningen die nachtelijk lawaai echt verminderen
Klinisch bewijs laat zien dat orofaryngeale oefeningen de snurkintensiteit met maximaal 66% kunnen verminderen en de ernst van slaapapneu met 50% kunnen verlagen. Hieronder vind je alle oefeningen, de wetenschap erachter, een realistisch tijdpad en manieren om ze te combineren met andere bewezen oplossingen voor een rustige, verkwikkende nachtrust.
Wat is myofunctionele therapie en waarom helpt het tegen snurken?
Myofunctionele therapie (ook wel orofaciale myofunctionele therapie of orofaryngeale oefeningen genoemd) is een gestructureerd programma met oefeningen voor de tong-, keel- en gezichtsspieren. Deze bewegingen versterken de spieren die je luchtweg tijdens het slapen openhouden. Als die spieren zwak of slap zijn, klappen ze tijdens het ademen naar binnen, trillen ze tegen elkaar aan en produceren ze het geluid dat we snurken noemen.
Zie het als fysiotherapie voor je bovenste luchtweg. Net zoals je met gerichte oefeningen een zwakke knie sterker kunt maken, kun je de genioglossus (de belangrijkste tongspier), het zachte gehemelte en de laterale keelwand trainen, zodat ze niet dichtklappen door de onderdruk van elke ademhaling.
Het idee is niet nieuw. Een baanbrekend onderzoek uit 2009 van Guimaraes en collega's aan de Universiteit van São Paulo toonde aan dat drie maanden dagelijkse orofaryngeale oefeningen de apneu-hypopneu-index (AHI) met 39% verlaagden bij patiënten met matige obstructieve slaapapneu. De frequentie van het snurken daalde met 36% en de intensiteit nam aanzienlijk af ten opzichte van de controlegroep.
- Myofunctionele therapie pakt de oorzaak van snurken aan: zwakke, dichtklappende spieren in de luchtweg
- Het gaat om dagelijkse oefeningen voor de tong, het gehemelte en de keel, die 10-15 minuten duren
- Gepubliceerde klinische onderzoeken tonen meetbare afnames van zowel snurken als milde tot matige slaapapneu aan
Wat blijkt er nu echt uit het klinisch bewijs?
In tegenstelling tot veel ‘natuurlijke’ methoden tegen snurken, die op anekdotische beweringen berusten, is myofunctionele therapie onderzocht in gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken (RCT's) en meerdere systematische reviews. Hieronder staan de belangrijkste bevindingen.
De Cochrane-review uit 2020 (de gouden standaard)
De Cochrane Collaboration publiceerde een systematische review waarin 9 RCT's met in totaal 347 deelnemers werden geanalyseerd. De conclusies:
- Vergeleken met schijntherapie verminderen myofunctionele oefeningen waarschijnlijk slaperigheid overdag (bewijs van matige zekerheid)
- Ze kunnen de AHI aanzienlijk verlagen (bewijs van lage zekerheid)
- Ze verminderen waarschijnlijk de subjectieve snurkintensiteit enigszins (bewijs van matige zekerheid)
- In alle opgenomen onderzoeken werden geen bijwerkingen gemeld
De reviewers merkten op dat de onderzoeken klein blijven en riepen op tot grotere, langere studies. Ze vonden echter geen aanwijzingen voor schadelijke effecten, waardoor deze oefeningen echt een veilige optie zijn om uit te proberen.
De meta-analyse van 2015 (de grootste tot dan toe)
Een meta-analyse gepubliceerd in het tijdschrift Sleep bundelde gegevens uit 9 onderzoeken onder volwassenen (120 patiënten) en 2 onderzoeken onder kinderen (25 kinderen). De resultaten:
| Uitkomst | Voor de therapie | Na de therapie | Verbetering |
|---|---|---|---|
| AHI (volwassenen) | 24,5 gebeurtenissen/uur | 12,3 gebeurtenissen/uur | ~50% afname |
| AHI (kinderen) | 4,87 gebeurtenissen/uur | 1,84 gebeurtenissen/uur | ~62% afname |
| Snurken (% van de slaaptijd) | 14.05% | 3.87% | 72% afname |
| Laagste O2-verzadiging | 83.9% | 86.6% | +2,7 punten |
| Epworth-slaperigheidsschaal | 14.8 | 8.2 | 45% minder slaperigheid overdag |
Misschien wel het meest overtuigend: snurken, gemeten met polysomnografie (een slaapregistratie in het slaaplaboratorium), daalde van 14% van de totale slaaptijd naar minder dan 4%. Dat is een objectieve, in het laboratorium bevestigde afname, niet alleen de subjectieve indruk van een partner.
Netwerkmeta-analyse van 2025 (meest recent)
Een systematische review en netwerkmeta-analyse uit 2025, gepubliceerd in Sleep Medicine Reviews, bevestigde dat myofunctionele therapie de subjectieve slaapkwaliteit en scores voor slaperigheid overdag verbetert. Belangrijk is dat de auteurs ontdekten dat de AHI-daling statistisch significant wordt wanneer je dagelijks langer dan 30 minuten traint. Dit wijst op een dosis-responsrelatie: hoe regelmatiger je oefent, hoe beter de resultaten.
Waarom slappe luchtwegspieren snurken veroorzaken
Om te begrijpen waarom deze oefeningen werken, kijken we eerst kort naar de anatomie van snurken.
Wanneer je in slaap valt, ontspannen alle spieren in je lichaam, ook de spieren die je tong naar voren houden, je zachte gehemelte omhoog houden en de breedte van je keelholte behouden. Bij mensen die snurken, zorgt deze ontspanning ervoor dat de bovenste luchtweg vernauwt. De lucht die door de nauwe ruimte stroomt, laat het omliggende weefsel trillen. Zo ontstaat het dreunende, ratelende geluid waardoor partners wakker blijven.
Verschillende factoren verergeren dit:
- Door een lage tongpositie kan de tong tijdens de slaap naar achteren glijden
- Slappe spieren in het zachte gehemelte laten het zachte gehemelte hangen en trillen
- Een terugwijkende kaak of overtollig weefsel vernauwt de ruimte in de keelholte verder
- Ademen door de mond verandert de stand van de kaak en verergert het dichtklappen van de luchtweg
- Veroudering vermindert van nature de spierspanning in de hele keel
Myofunctionele oefeningen pakken de eerste drie factoren rechtstreeks aan. Door de tong, het gehemelte en de keelwanden te versterken, maak je de luchtweg steviger, zodat deze ook tijdens de diepe slaap niet dichtklapt.
Tong (genioglossus)
De grootste spier van de luchtweg. Als deze gespierd is, blijft hij tijdens het slapen naar voren in plaats van naar achteren te zakken en de keel te blokkeren.
Zacht gehemelte
Het flexibele weefsel achter in je gehemelte. Door het te versterken, neemt het trillen en vibreren af.
Laterale keelwanden
De zijwanden van je keel. Door ze te versterken, voorkom je dat de luchtweg van links naar rechts vernauwt.
Gezichtsspieren (kringspier van de mond)
Lip- en wangspieren die neusademhaling en het goed gesloten houden van de mond tijdens het slapen bevorderen.
9 klinisch geteste tong- en keeloefeningen
De volgende oefeningen zijn gebaseerd op protocollen die zijn gebruikt in gepubliceerde klinische onderzoeken. Elke oefening richt zich op een specifieke spiergroep die helpt de luchtweg open te houden. Streef naar 10-15 minuten per dag, eventueel verdeeld over een ochtend- en avondsessie.
1. Tong schuiven (over het gehemelte)
- Plaats de punt van je tong tegen de achterkant van je bovenste voortanden
- Schuif de punt van je tong langzaam naar achteren langs je gehemelte
- Schuif zo ver mogelijk naar achteren zonder ongemak en keer dan terug naar de beginpositie
- Houd tijdens de hele beweging stevige druk tegen het gehemelte
Waarom het werkt: Deze oefening activeert de hele tong tegen het harde en zachte gehemelte en versterkt tegelijkertijd de genioglossus- en gehemeltespieren.
2. Tong omhoog duwen (tegen het gehemelte drukken)
- Druk je hele tong plat tegen je gehemelte
- Duw met zoveel kracht mogelijk omhoog
- Houd de druk 10 seconden vast terwijl je door je neus ademt
- Laat los en rust 5 seconden voordat je de volgende herhaling doet
Waarom het werkt: Isometrische houdingen bouwen uithoudingsvermogen op in de spieren die voorkomen dat de tong tijdens het slapen naar achteren zakt.
3. Tong omlaag duwen
- Plaats de punt van je tong tegen de achterkant van je onderste voortanden
- Druk de achterkant van je tong plat tegen de bodem van je mond
- Houd dit 10 seconden vast terwijl je de punt van je tong op zijn plaats houdt
- Laat los en herhaal
Waarom het werkt: Deze oefening richt zich op de mondbodemspieren (mylohyoideus, geniohyoideus), die helpen de tong naar voren te trekken en het tongbeen te stabiliseren.
4. Tong strekken (kin aanraken)
- Open je mond en steek je tong zo ver mogelijk naar buiten en omlaag
- Probeer met het puntje van je tong je kin aan te raken
- Kijk tijdens het rekken omhoog naar het plafond
- Houd dit 10-15 seconden vast en ontspan dan
Waarom het werkt: Dit rekt en versterkt de tongstrekkers, vergroot de bewegingsvrijheid en bouwt spiermassa op die voorkomt dat de tong tijdens het slapen naar achteren zakt.
5. Wanghaak (buccinatoroefening)
- Haak je rechterwijsvinger achter je rechterwang
- Trek je wang voorzichtig naar buiten
- Gebruik je wangspieren om je vinger tegen de weerstand in naar binnen te trekken
- Herhaal dit 10 keer en wissel dan naar de linkerkant
Waarom het werkt: De musculus buccinator is verbonden met de keelspieren. Het versterken van de wangen ondersteunt indirect de laterale wanden van de keelholte, die tijdens het slapen vernauwen.
6. Klinkers uitspreken (A-E-I-O-U)
- Zeg elke klinker luid en duidelijk: A - E - I - O - U
- Maak de mondvormen overdreven: strek je mond wijd voor "A" en rond hem voor "O"
- Houd elke klinker 3 seconden aan
- Doorloop alle vijf klinkers 10-20 keer
Waarom het werkt: Elke klinker activeert een iets andere combinatie van spieren in het gehemelte, de keelholte en de tong. Zo train je met één oefening verschillende spiergroepen.
7. Zacht gehemelte heffen (zeg "Ahh")
- Open je mond wijd en zeg "Ahhh" terwijl je in een spiegel kijkt
- Kijk hoe de huig en het zachte gehemelte achter in je keel omhoogkomen
- Probeer het gehemelte 5 seconden in de geheven positie te houden
- Ontspan en herhaal dit 10 keer
Waarom het werkt: Deze oefening richt zich direct op de musculus levator veli palatini en de musculus tensor veli palatini, de spieren die voorkomen dat het zachte gehemelte tijdens het ademen trilt.
8. Tongklik (gehemelteklik)
- Druk je tong stevig tegen je gehemelte
- Creëer zuigkracht tussen je tong en het gehemelte
- Klik je tong snel omlaag om een luid klikkend geluid te maken
- Klik 15 seconden snel met je tong en rust daarna 10 seconden
Waarom het werkt: De beweging van zuigen en loslaten traint de tong om opwaartse druk tegen het gehemelte te behouden. Dat is precies de positie die de luchtweg tijdens het slapen openhoudt.
9. Kaak strekken (mond openen en sluiten)
- Tuit je lippen stevig op elkaar
- Open je mond zo wijd mogelijk en strek je kaak volledig
- Houd de open positie 3 seconden vast
- Sluit langzaam en herhaal
Waarom het werkt: Door je kaak onder gecontroleerde spanning te openen en te sluiten, versterk je de suprahyoidale spieren die het strottenhoofd omhoogtrekken en de tongbasis ondersteunen.
Je dagelijkse routine van 12 minuten (voorbeeldschema)
Consequent oefenen is belangrijker dan intensief oefenen. De onderzoeken met de beste resultaten gebruikten protocollen van 8-15 minuten per dag gedurende 3 maanden. Hier is een praktisch dagschema waarmee je vanavond al kunt beginnen.
| Tijdstip | Oefening | Duur | Doel |
|---|---|---|---|
| Ochtend (6 min) | Tongschuif | 2 min | Tonglichaam |
| Tong-opdruk | 1,5 min | Bovenkant van de tong | |
| Klinkers uitspreken | 2,5 min | Keel & gehemelte | |
| Avond (6 min) | Tong strekken | 1,5 min | Tongstrekkers |
| Wanghaak | 2 min | Zijwanden | |
| Het zachte gehemelte optillen | 1 min | Zacht gehemelte | |
| Tongklik | 1,5 min | Tongzuiging |
Realistische tijdlijn: wanneer kun je resultaten verwachten?
Een van de meest voorkomende frustraties bij myofunctionele therapie is dat het lang duurt voordat je resultaat ziet. In tegenstelling tot een neusstent, die vanaf de eerste nacht werkt, vereisen oefeningen wekenlang consequent oefenen voordat de spieren zich aanpassen. Dit kun je volgens gepubliceerde onderzoeken verwachten:
Je wordt je er meer bewust van. Je tong- en keelspieren kunnen na de oefeningen vermoeid of gevoelig aanvoelen, net als wanneer je met een nieuw sportschema begint. Je gebruikt spieren die jarenlang te weinig zijn gebruikt. Het snurken is nog niet verminderd.
De eerste veranderingen worden zichtbaar. Partners merken sommige nachten mogelijk dat de ademhaling rustiger is. Overdag rust je tong vanzelf vaker tegen het gehemelte. Ademhalen door de neus wordt steeds meer een gewoonte.
Meetbare verbetering. Slaaptrackingapps laten minder snurkepisoden zien. De alertheid overdag kan verbeteren. Dit was het moment waarop de meeste deelnemers aan onderzoeken voor het eerst subjectieve voordelen rapporteerden.
Volledig effect. Klinische onderzoeken maten de grootste verbetering na 3 maanden. In deze fase werden AHI-dalingen van ~50% en snurkverminderingen van 66-72% gezien. Dagelijks blijven oefenen houdt de vooruitgang op peil.
Wat mensen zelf vertellen over tong oefeningen
Klinische gegevens vertellen één verhaal. Ervaringen uit de praktijk vertellen een ander. Hoewel de resultaten per persoon verschillen, vertellen mensen vaak dit op forums over slaapgezondheid, in feedback op klinische onderzoeken en in patiëntenenquêtes.
Veelvoorkomende thema's in gebruikerservaringen zijn:
- Geduld is essentieel. De meeste mensen merken de eerste 2-3 weken geen verandering
- Partners merken het als eerste. De snurker merkt vaak pas dat het beter gaat wanneer iemand anders dat vertelt
- Alcohol en uitputting doen de voordelen teniet. Zelfs sterke luchtwegspieren verliezen hun kracht wanneer je diep versuft bent
- Methoden combineren werkt beter. Mensen die oefeningen doen in combinatie met een neusstent of positietherapie melden de beste resultaten in het algemeen
- De motivatie neemt af. De grootste uitdaging is om de routine vol te houden wanneer het eerste enthousiasme is verdwenen
Individuele resultaten kunnen verschillen. Deze ervaringen vormen geen medisch advies.
Myofunctionele therapie versus andere aanpakken tegen snurken
Tongoefeningen zijn één hulpmiddel in een uitgebreider arsenaal. Zo verhouden ze zich tot andere veelgebruikte manieren om snurken te verminderen.
| Aanpak | Hoe snel? | Bewijsniveau | Inspanning | Meest geschikt voor |
|---|---|---|---|---|
| Myofunctionele therapie | 3+ maanden | 9 RCT's, Cochrane-review | 10-15 min/dag, doorlopend | Licht OSA, gewoontegetrouw snurken |
| Interne neusstent | Nacht 1 | Klinische studies, CE-gecertificeerd | Inbrengen in 10 seconden | Snurken door de neus, licht tot matig ernstig OSA |
| CPAP-apparaat | Nacht 1 | Gouden standaard (uitgebreide RCT's) | Elke nacht een masker dragen | Matig tot ernstig OSA |
| Mandibulair repositieapparaat | 1-2 weken | Meerdere RCT's | Elke nacht dragen | Licht tot matig ernstig OSA, snurken door de tongbasis |
| Positietherapie | Nacht 1 | Meerdere RCT's | Hulpmiddel voor slaaphouding | Snurken vooral op de rug |
| Gewichtsverlies (5-10%) | Maanden | Sterk observationeel bewijs | Aanhoudende verandering van levensstijl | Snurkers met overgewicht (BMI >25) |
Voor veel mensen is de meest effectieve aanpak een combinatie van methoden. Je kunt bijvoorbeeld een interne neusstent gebruiken voor directe verlichting en tegelijkertijd met dagelijkse oefeningen op de lange termijn je luchtwegen versterken. Deze gecombineerde aanpak pakt snurken tegelijkertijd vanuit meerdere invalshoeken aan.
Wie heeft het meeste baat bij myofunctionele therapie?
Orofaryngeale oefeningen werken niet voor iedereen even goed. Onderzoek wijst uit dat de volgende groepen de beste resultaten behalen:
Milde tot matige OSA
Patiënten met een AHI tussen 5 en 30 gebeurtenissen per uur lieten in klinische onderzoeken de meest consistente verbeteringen zien.
Primair (eenvoudig) snurken
Mensen die snurken maar geen diagnose van slaapapneu hebben. Hun luchtwegen zijn gedeeltelijk vernauwd, maar klappen niet volledig dicht.
Kinderen na een adenotonsillectomie
Kinderen die een operatie aan hun amandelen of neusamandel hebben gehad, maar nog steeds snurken. Oefeningen pakken de resterende spiercomponent aan.
Patiënten die CPAP niet verdragen
Mensen die CPAP-maskers niet verdragen, kunnen onder medisch toezicht oefeningen gebruiken als onderdeel van een gecombineerde alternatieve aanpak.
Voor wie de resultaten mogelijk beperkt zijn
- Ernstige OSA (AHI >30): Oefeningen alleen zijn waarschijnlijk niet voldoende. CPAP blijft de aanbevolen behandeling.
- Anatomische obstructies: Een scheef neustussenschot, grote amandelen of neuspoliepen moeten mogelijk eerst operatief worden verholpen.
- Apneu door obesitas: Oefeningen helpen, maar afvallen heeft vaak meer effect bij een aanzienlijk verhoogde BMI.
- Centrale slaapapneu: Bij dit type spelen signalen vanuit de hersenen een rol, niet het dichtklappen van de luchtweg. Spieroefeningen pakken de oorzaak dus niet aan.
Oefeningen combineren met een neusdilatator voor een maximaal effect
Een aanpak die veel gebruikers effectief vinden, is om elke nacht een interne neusdilatator te gebruiken in combinatie met dagelijkse myofunctionele oefeningen. Deze combinatie pakt snurken op twee manieren aan:
- De neusdilatator werkt direct. Hij houdt de neusholte mechanisch open, waardoor de luchtwegweerstand vanaf de eerste nacht afneemt. Geen wachttijd. Je hoeft geen spieren op te bouwen.
- De oefeningen zorgen op lange termijn voor sterkere spieren. Na meer dan 3 maanden worden je tong- en keelspieren steviger en beter bestand tegen dichtklappen, wat een extra beschermingslaag biedt.
Zie het als het dragen van een kniebrace (neusdilatator) tijdens fysiotherapie (oefeningen). De brace biedt direct ondersteuning. De therapie versterkt de onderliggende spieren. Samen leveren ze betere resultaten op dan elk afzonderlijk.
De Back2Sleep-starterkit bevat vier maten van de interne neusdilatator (S, M, L, XL), glijmiddel en een gebruiksaanwijzing. Meer dan 92% van de gebruikers geeft aan tevreden te zijn, en het hulpmiddel is in ongeveer 10 seconden ingebracht. Het is een praktische manier om direct verlichting van snurken te krijgen terwijl je investeert in de langetermijnvoordelen van lichaamsbeweging.
7 veelgemaakte fouten die uw voortgang dwarsbomen
Veel mensen proberen myofunctionele oefeningen, zien geen resultaat en geven het op. Vaak ligt het probleem niet bij de oefeningen zelf, maar bij de manier waarop ze worden uitgevoerd. Vermijd deze valkuilen:
1 Stoppen voordat de 3 maanden voorbij zijn
Spieren hebben tijd nodig om zich aan te passen. In onderzoeken waarin een echte verbetering van de AHI werd aangetoond, werden de resultaten na 3 maanden gemeten. Als u na 4 weken stopt omdat er "niets gebeurt", geeft u de routine misschien op net voordat die resultaat begint op te leveren.
2 Oefeningen te snel uitvoeren
Als u de bewegingen haastig uitvoert, worden de spieren minder geactiveerd. Voor de tong-opdruk is bijvoorbeeld een volledige aanspanning van 10 seconden nodig om de isometrische belasting te creëren die nodig is voor spierversterking. In 20 seconden snel 5 herhalingen doen levert weinig op.
3 Dagen overslaan
Spiergeheugen vereist regelmaat. Als u meerdere dagen per week overslaat, wennen de spieren nooit volledig. Streef naar minstens 5-6 dagen per week. Dagelijks oefenen is ideaal.
4 Slechts één oefening doen
Bij snurken zijn meerdere spiergroepen betrokken. Eén oefening (zoals alleen de tong naar voren schuiven) traint slechts één gebied. De onderzoeken met de grootste verbeteringen gebruikten uitgebreide programma's met 4-6 verschillende bewegingen.
5 Verwachten dat oefeningen CPAP vervangen
Bij matige tot ernstige obstructieve slaapapneu is myofunctionele therapie een aanvulling, geen vervanging. Uit de Cochrane-review bleek dat myofunctionele therapie de AHI kan verhogen ten opzichte van CPAP wanneer deze bij ernstigere gevallen als enige behandeling wordt gebruikt.
6 Neusademhaling negeren
Alle keeloefeningen ter wereld helpen weinig als u 's nachts door uw mond ademt. Ademhalen door de neus is een fundamentele pijler. Als u last hebt van een verstopte neus, kunt u een interne neusspreider overwegen om de neusholte open te houden.
7 Uw voortgang niet bijhouden
Zonder metingen weet u niet of de oefeningen werken. Gebruik een app voor slaapregistratie (zoals SnoreLab) om de frequentie en intensiteit van het snurken in de loop van de tijd vast te leggen. Objectieve gegevens houden u gemotiveerd en helpen u uw aanpak bij te stellen.
Wat gebruikers van Back2Sleep zeggen
Welke Back2Sleep is geschikt voor jou?
Blijf de oefeningen doen. Wat de stent betreft, kies je de kit, tenzij je je maat al weet.
SnoreKit
De 4 maten (S, M, L, XL) en 3 glijmiddelen, om de stent te vinden die bij je past.
€44.90
Koop de SnoreKitDoos met één maat
1 stent in jouw maat en 3 glijmiddelen, zodat je door kunt gaan.
€34.00
Kies mijn maat- CE-gemarkeerd medisch hulpmiddel
- Ontworpen in Frankrijk, gemaakt in Duitsland
- Gratis levering in continentaal Europa
Weet je niet zeker of je snurken onschuldig is? Doe de slaaprisicotest.
Veelgestelde vragen
Hoe lang duurt het voordat myofunctionele oefeningen het snurken verminderen?
Bij de meeste klinische onderzoeken werden de resultaten na 3 maanden gemeten. Sommige patiënten en hun partners merken al in week 3-4 verbetering, maar voor een aanzienlijke, blijvende vermindering is doorgaans minstens 12 weken dagelijks oefenen gedurende 10-15 minuten nodig. De resultaten kunnen per persoon verschillen, afhankelijk van de ernst van het snurken en hoe consequent de oefeningen worden gedaan.
Kunnen tong oefeningen slaapapneu genezen?
Nee. Myofunctionele therapie kan de ernst van milde tot matige obstructieve slaapapneu verminderen, maar wordt niet beschouwd als een op zichzelf staande genezing. Meta-analyses laten bij volwassenen gemiddeld een AHI-reductie van 50% zien: een betekenisvolle verbetering, maar de apneu verdwijnt niet volledig. Bij matige tot ernstige OSA blijven medische behandelingen zoals CPAP de aanbevolen aanpak. Raadpleeg altijd een zorgverlener voor een juiste diagnose en behandelplan.
Zijn er bijwerkingen of risico's van myofunctionele therapie?
In de Cochrane-review uit 2020 werden geen bijwerkingen gemeld in de 9 opgenomen klinische onderzoeken met in totaal 347 deelnemers. Sommige mensen hebben in de eerste week lichte spierpijn in de kaak of tong, vergelijkbaar met spiervermoeidheid wanneer u met een nieuwe oefening begint. Dit verdwijnt meestal binnen enkele dagen.
Heb ik een therapeut nodig, of kan ik de oefeningen zelf doen?
Sommige mensen werken met een gecertificeerde myofunctionele therapeut die de oefeningen afstemt op hun specifieke anatomie en hun voortgang bijhoudt. De oefeningen die in gepubliceerde onderzoeken worden beschreven, zijn echter eenvoudig genoeg om zelfstandig te doen. Een therapeut kan helpen om de juiste uitvoering en motivatie te waarborgen, vooral in het begin.
Kan ik tongoefeningen combineren met een hulpmiddel tegen snurken?
Ja, en veel slaapdeskundigen bevelen deze aanpak aan. Een neusspreider zoals Back2Sleep zorgt direct voor verlichting van snurken doordat de neusdoorgang open blijft, terwijl oefeningen de spiertonus op lange termijn verbeteren. Door beide te gebruiken, pakt u snurken op meerdere manieren aan.
Wat gebeurt er als ik stop met de oefeningen?
Uit een langetermijnonderzoek bleek dat de AHI van patiënten die stopten met oefenen terugkeerde naar het niveau van vóór de behandeling (5,3 gebeurtenissen/uur tegenover 0,5 gebeurtenissen/uur bij degenen die doorgingen). Net als bij elke fysieke training moeten de oefeningen blijvend worden volgehouden om de voordelen te behouden.
Tellen zingen of blaasinstrumenten bespelen als myofunctionele therapie?
Er is enig voorlopig bewijs. Uit een onderzoek naar didgeridoospelen bleek dat snurken en slaperigheid overdag afnamen na 4 maanden regelmatig oefenen. Zangoefeningen waarbij klinkers krachtig worden uitgesproken, kunnen ook helpen. Deze activiteiten zijn echter minder doelgericht dan een gestructureerd oefenprogramma.
4 maten, €44.90Bekijk