Vergrote linguale tonsillen en hoe verborgen weefsel aan de tongbasis de luchtweg vernauwt

Enlarged Lingual Tonsils and How Hidden Tissue at the Base of the Tong - Back2Sleep

Hoe hypertrofie van de tongamandelen aan de tongbasis 's nachts je ademhaling kan belemmeren

Dit weefsel ligt te laag om met een spiegel te zien. Lees wat het is, hoe KNO-teams de ernst ervan beoordelen en wat het bewijs daadwerkelijk laat zien.

7 minuten leestijdAI-ondersteund geschreven

Kan hypertrofie van de tongamandelen de luchtweg 's nachts vernauwen?

Het korte antwoord is ja, bij sommige volwassenen, maar niet bij iedereen die dit heeft. Hypertrofie van de tongamandelen betekent dat het lymfoïde weefsel achter op de tong zo dik is geworden dat het de ruimte boven het strottenhoofd verdringt. Tijdens de slaap kan dit extra volume de retrolinguale luchtweg vernauwen, het kanaal achter de tong. Dit is een van de verschillende kenmerken van de bovenste luchtweg die in verband worden gebracht met obstructieve slaapapneu.

Waarom valt dit 's nachts op? Als je wakker bent, helpen de spierspanning en spieren de tong naar voren te houden. Tijdens de slaap ontspannen die spieren, kan de tongbasis naar achteren zakken en neemt dik weefsel aan het oppervlak ruimte in die nodig is voor lucht.

Hoe vaak dit een rol speelt, is nog steeds onderwerp van discussie. Een studie uit 2018 in Otolaryngology-Head and Neck Surgery vond weefsel van graad 3 of 4 bij 13.5% van de volwassenen met slaapapneu en 14.6% van de volwassenen zonder slaapapneu; dit verschil was niet significant. De auteurs oordeelden dat nekomtrek een betere klinische aanwijzing was.

De signalen die je met een arts kunt bespreken zijn eenvoudig:

  • ademstops die een bedpartner heeft opgemerkt
  • overmatige slaperigheid overdag
  • hoofdpijn in de ochtend
  • regelmatig wakker worden gedurende de nacht
  • een brokgevoel in de keel (globusgevoel) of moeite met slikken (dysfagie)
Belangrijkste punt
  • Vergrote tongamandelen kunnen de luchtweg achter de tong vernauwen.
  • Hoe vaak ze een rol spelen bij slaapapneu is onderwerp van discussie.
Friedman-graden 0 tot en met 4 voor tongamandelen
Infographic: Friedman-graden 0 tot en met 4 voor tongamandelen
Van links naar rechts: Friedman-graden 0 tot en met 4 voor tongamandelen, van geen weefsel tot weefsel boven het strotklepje.

Wat tongamandelen zijn en waarom je ze met een spiegel niet ziet

De tongamandelen zijn reactief lymfoïd weefsel aan de basis van de tong en maken deel uit van de ring van Waldeyer, samen met de keelamandelen en de neusamandel. Doe je mond wijd open en zeg je "ah", dan zie je alleen de keelamandelen.

De tongbasis ligt lager en is niet zichtbaar. Een casusbeschrijving uit 2016 merkt op dat dit weefsel niet altijd wordt opgemerkt bij een routinematig keelonderzoek. Een KNO-arts heeft een klein schuin spiegeltje of flexibele nasolaryngoscopie nodig: een dunne camera die via de neus wordt ingebracht.

Wat vergroot is Waar het zit Zichtbaar met open mond? Waaruit het bestaat
Keelamandelen Aan beide kanten van de keel, achter in de mond Meestal wel Lymfoïd weefsel
Tongamandelen Achter op de tong, net boven het strotklepje Nee, je hebt een spiegel of kijkinstrument nodig Lymfoïd weefsel
De tong zelf De hele tong Alleen het voorste deel Spier

De Friedman-gradatie van de linguale tonsillen uitgelegd

Veel KNO-teams beoordelen het weefsel op een schaal van 0 tot 4, gepubliceerd door Friedman en collega's in 2015. Daarbij bleek er goede overeenstemming tussen de beoordelaars:

  • Graad 0: geen lymfoïd weefsel.
  • Graad 1: weefsel verspreid over de tongbasis.
  • Graad 2: weefsel bedekt de hele tongbasis, maar blijft dun.
  • Graad 3: dik, verhoogd weefsel bedekt de hele tongbasis.
  • Graad 4: nog dikker weefsel steekt boven de punt van de epiglottis uit.

Onderzoeken beschouwen gradaties 3 en 4 als klinisch relevant.

Belangrijkste punt
  • De linguale tonsillen zitten te laag om met de mond open te zien.
  • Gradaties 3 en 4 zijn klinisch relevant.

Waardoor linguale tonsilhypertrofie ontstaat en waar onderzoeken van mening verschillen

Er is niet één oorzaak die linguale tonsilhypertrofie bij volwassenen verklaart. Een veelgebruikte verklaring is dat de linguale tonsillen ter compensatie groeien nadat de palatinale tonsillen zijn verwijderd, maar de onderzoeksresultaten lopen niet helemaal gelijk:

  • Een casusbeschrijving uit 2016 noemt compensatoire groei na een tonsillectomie als de meest voorkomende oorzaak, naast infecties, roken, reflux en bepaalde geneesmiddelen.
  • Een Spaans onderzoek uit 2026 onder volwassenen met slaapapneu bracht een eerdere tonsillectomie, roken en positionele slaapapneu in verband met grotere linguale tonsillen.
  • Een Canadees onderzoek uit 2017 onder volwassenen vond geen verband met een tonsillectomie in de kindertijd, maar een hoger lichaamsgewicht en een hogere Reflux Finding Score (refluxverschijnselen op het keelslijmvlies) gingen samen met hogere gradaties.
  • Een onderzoek uit 2015 onder patiënten die een routinematige laryngoscopie ondergingen, vond geen significant verband met slaapapneu of lichaamsgewicht. Een jongere leeftijd en roken gingen daarentegen samen met dikker weefsel.

Dus als je amandelen zijn verwijderd, kunnen die twee met elkaar samenhangen, maar dat is niet met zekerheid te zeggen. Roken en laryngofaryngeale reflux zijn ook het vermelden waard. De manier waarop reflux en slaapapneu elkaar 's nachts beïnvloeden, is een verhaal op zich.

Belangrijkste punt
  • Tonsillectomie, roken, reflux en lichaamsgewicht zijn allemaal in verband gebracht met dikker weefsel.
  • Geen enkele factor komt in elk onderzoek naar voren.

Hoe een KNO-arts de tongbasis controleert, wakker en slapend

Een KNO-arts bekijkt de tongbasis met een scoop terwijl je wakker bent, in de behandelstoel, en soms ook met een slaapendoscopie. De scoop bij een wakker onderzoek beoordeelt het weefsel van de tongbasis, niet hoe de luchtweg zich tijdens de slaap gedraagt. Een slaaponderzoek, zoals polysomnografie, meet de apneu-hypopneu-index (AHI): het aantal ademstops en oppervlakkige ademhalingen per uur.

De tongbasis controleren

Medicatie-geïnduceerde slaapendoscopie (DISE) brengt de keel tijdens een slaap onder verdoving in beeld en laat zien hoe de luchtweg dichtklapt. Het Europese standpuntdocument over DISE uit 2018 stelt de VOTE-classificatie voor als gemeenschappelijke taal, waarbij T staat voor de tongbasis.

De twee beelden komen niet altijd overeen. Een Spaans onderzoek uit 2022 onder volwassenen met slaapapneu liet zien dat het onderzoek bij wakkere patiënten dichtklapping achter de tong slecht voorspelde, behalve wanneer die ernstig was. Een verstandige volgorde van vragen:

  1. Laat eerst een slaaponderzoek doen om de ernst van eventuele apneu vast te stellen.
  2. Vraag de KNO-arts naar de graad van uw tongamandelen en of andere niveaus er vernauwd uitzien.
  3. Als een operatie wordt besproken, vraag dan of DISE kan laten zien welke niveaus tijdens de slaap dichtklappen.
  4. Vertel de anesthesioloog vóór elke algehele narcose over het weefsel.

Het casusverslag uit 2016 en het Spaanse team uit 2026 wijzen allebei op hypertrofie van de tongamandelen bij de planning van de narcose, omdat verdikt weefsel intubatie moeilijk kan maken.

Belangrijkste punt
  • Het onderzoek met een flexibele scoop bij wakkere patiënten meet het weefsel, terwijl de slaapendoscopie de dichtklapping laat zien.
  • Meld vóór elke algehele narcose dat u weefsel aan de tongbasis hebt.
Onderzoek met een flexibele scoop bij wakkere patiënten en slaapendoscopie
Infographic: onderzoek met een flexibele scoop bij wakkere patiënten en slaapendoscopie
Toont het onderzoek met een flexibele scoop bij wakkere patiënten en de slaapendoscopie: het eerste bepaalt de graad van het weefsel aan de tongbasis, de tweede toont de dichtklapping tijdens een slaap onder sedatie.

Behandelingsopties voor weefsel aan de tongbasis

De behandeling van hypertrofie van de tongamandelen begint bij de oorzaak en de klachten, niet alleen bij de ernstgraad. Het casusverslag uit 2016 adviseert om waar mogelijk uitlokkende factoren, zoals roken, weg te nemen en een operatie alleen te overwegen bij mensen die na medische behandeling klachten blijven houden.

De operatie heet een linguale tonsillectomie. Chirurgen kunnen coblatie, een laser of transorale robotchirurgie (TORS) gebruiken. Een systematische review uit 2024 van TORS bij slaapapneu, in het tijdschrift Life, meldde bloedingen bij 3.1% van de 2494 patiënten. Ook slikproblemen en zwelling van de luchtweg werden beschreven.

De resultaten voor de ademhaling lopen uiteen. Een kleine reeks uit 2022 in het tijdschrift Medicina meldde betere zuurstofwaarden en minder snurken na verwijdering, maar de daling van de AHI was niet statistisch significant. Een door Italianen geleid onderzoek uit 2019 vond slechts bij enkele patiënten hergroei na TORS.

Belangrijkste punt
  • Een operatie wordt alleen overwogen als de klachten ondanks andere behandelingen aanhouden.
  • Vraag eerst naar de risico's op bloedingen en slikproblemen.

Wanneer een neusspreider geschikt is, en wanneer niet

Een neusspreider behandelt geen vergrote tongamandelen. De Back2Sleep-neusspreider is een zachte siliconenslang die via de neus tot achter het zachte gehemelte loopt en helpt om dat bovenste deel van de luchtweg tijdens de slaap open te houden. De slang eindigt ruim boven de tongbasis.

Op de eigen wetenschappagina van Back2Sleep staat obstructie aan de tongbasis of op meerdere niveaus vermeld als situaties waarin het hulpmiddel minder geschikt is.

Sommige mensen horen dat de vernauwing vooral hoger zit, bij de neus of het zachte gehemelte, met snurken of milde tot matige apneu. Voor hen is de vraag of er tijdens de slaap voldoende lucht doorstroomt. Een CE-gecertificeerde neusspreider van klasse I, verkrijgbaar zonder recept, is een optie om te bespreken. Ernstige of centrale slaapapneu is iets om met uw arts te bespreken.

Belangrijkste punt
  • Een neus-stent werkt boven de tongbasis, niet erop.
  • Hij kan geschikt zijn bij vernauwingen hoger in de luchtweg die snurken of milde tot matige apneu veroorzaken.

Wat gebruikers van Back2Sleep zeggen

★★★★☆
"Slim ontwerp, maar met enige bedenkingen. Eenmaal op zijn plaats zorgt deze flexibele buis met segmenten effectief voor een normale luchtstroom. Maar hij werkt niet als je neusgaten chronisch verstopt zijn (allergieën enz.). Het onderste uiteinde van de buis kan ook verstopt raken door afscheiding. Voor 35 euro per maand voor 2 buisjes zou je topprestaties verwachten. Ik ben het nog aan het beoordelen."
Michel Aankoop op Amazon
★★★★★
"Een absolute gamechanger. Het enige dat ooit heeft geholpen tegen mijn gesnurk. Vroeger had ik vaak hoofdpijn door zuurstoftekort als gevolg van apneu. Nu kan ik eindelijk weer in hetzelfde bed slapen als mijn partner. Dit eenvoudige buisje heeft mijn levenskwaliteit aanzienlijk verbeterd. Ik was al bij meerdere artsen geweest en had zelfs mijn amandelen laten verwijderen. Uit pure wanhoop had ik alles geprobeerd. Ik had nooit gedacht dat de oplossing zo eenvoudig kon zijn. Die 40 euro hoeft niemand af te schrikken — ik heb er in ieder geval geen spijt van."
DrMatrix Aankoop op Amazon
★★★★★
"Na het lezen van een aantal reacties was ik bang dat het product niet aan mijn verwachtingen zou voldoen. Maar na een paar dagen gewenning is het product heel effectief — ik snurk helemaal niet meer."
Stéphane G. Aankoop op Amazon

Welke Back2Sleep is geschikt voor jou?

Als je probleem hoger zit dan de tongbasis, is je volgende vraag welke maat je nodig hebt.

Nieuw met Back2Sleep S M L XL

SnoreKit

De 4 maten (S, M, L, XL) en 3 glijmiddelen, om de stent te vinden die bij je past.

€44.90

Koop de SnoreKit
Je weet welke maat je nodig hebt

Doos met één maat

1 stent in jouw maat en 3 glijmiddelen, zodat je door kunt gaan.

€34.00

Kies mijn maat
  • Medisch hulpmiddel met CE-markering
  • Ontworpen in Frankrijk, gemaakt in Duitsland
  • Gratis levering in continentaal Europa

Weet u niet zeker of uw gesnurk onschuldig is? Doe de slaaprisicoscreening.

Veelgestelde vragen

Waardoor worden tongamandelen vergroot bij volwassenen?

Er is geen enkele oorzaak bevestigd. Onderzoeken hebben dikkere tongamandelen in verband gebracht met een eerdere verwijdering van de keelamandelen, roken, refluxverschijnselen op het keelslijmvlies, een hoger lichaamsgewicht en jongere leeftijd, maar de resultaten verschillen per onderzoek. Infecties en bepaalde geneesmiddelen worden genoemd in casusbeschrijvingen. Een onderzoek door een KNO-arts is de manier om een oorzaak te achterhalen.

Kunnen tongamandelen groeien na een tonsillectomie?

Bij sommige mensen wel. Een Spaans onderzoek uit 2026 onder volwassenen met slaapapneu bracht een eerdere verwijdering van de keelamandelen in verband met grotere tongamandelen, terwijl een Canadees onderzoek uit 2017 geen verband vond met verwijdering van de keelamandelen in de kindertijd. Verwijdering van de keelamandelen kan dus een rol spelen, maar betekent niet dat het weefsel achter op de tong zal groeien.

Hoe onderzoekt een arts de tongamandelen?

Een KNO-arts bekijkt achter de tong met een kleine schuine spiegel of een dunne flexibele camera die via de neus wordt ingebracht. Dit heet flexibele nasolaryngoscopie. Het weefsel krijgt vervolgens een score van 0 tot 4. Als een operatie wordt overwogen, kan een endoscopie tijdens een medicamenteus opgewekte slaap laten zien hoe de tongbasis zich gedraagt tijdens de slaap onder verdoving. Dat is met een onderzoek terwijl u wakker bent niet volledig te voorspellen.

Kan reflux tongamandelen doen opzwellen?

Reflux is een van de factoren die in verband worden gebracht met grotere tongamandelen. Een Canadees onderzoek uit 2017 vond hogere gradaties bij mensen met een positieve Reflux Finding Score, gebaseerd op tekenen op het keelslijmvlies. Een Spaans onderzoek uit 2026 vond echter geen significant verband met refluxziekte. Reflux verdient een eigen beoordeling door een arts, ongeacht de gradatie van de amandelen.

Moeten vergrote tongamandelen worden verwijderd?

Niet per se. Veel mensen met vergrote tongamandelen hebben geen klachten. Artsen kijken meestal eerst naar de oorzaak en de symptomen en overwegen een operatie pas als de klachten ondanks andere behandelingen aanhouden. Een verwijdering van de tongamandelen brengt risico's met zich mee, zoals bloedingen en slikproblemen. Daarom wordt de beslissing samen met een KNO-arts genomen, na een slaaponderzoek.

Wat is het verschil tussen keelamandelen en tongamandelen?

Beide zijn lymfeweefsel in de keel, maar zitten op verschillende plekken. De keelamandelen zitten aan weerszijden van de keel en zijn meestal te zien als u uw mond opent. De tongamandelen bevinden zich achter op de tong, vlak boven het strotklepje, en zijn alleen met een spiegel of scoop te zien.

Medische disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en is geen vervanging voor professioneel medisch advies. Snurken kan een symptoom zijn van obstructieve slaapapneu, een ernstige aandoening. Raadpleeg een zorgprofessional als u denkt dat u slaapapneu heeft. Back2Sleep is een CE-gecertificeerd medisch hulpmiddel van klasse I, bedoeld tegen snurken en slaapapneu. Bespreek het met uw arts als u ernstige slaapapneu heeft.
Terug naar blog