Thuis slaaptest versus slaaponderzoek in het laboratorium: welke moet u kiezen?
Thuistest voor slaapapneu versus slaaponderzoek in het laboratorium: welk diagnostisch traject past bij u?
De keuze tussen een slaapapneuonderzoek thuis (HSAT) en een polysomnografie in het laboratorium (PSG) heeft invloed op de nauwkeurigheid van uw diagnose, de kosten en uw comfort. Deze op bewijs gebaseerde gids vergelijkt beide opties, zodat u samen met uw arts een weloverwogen beslissing kunt nemen.
Waarom de juiste slaaptest belangrijk is
Als u luid snurkt, happend naar adem wakker wordt of zich uitgeput voelt ondanks een volledige nacht in bed, kan uw arts een slaaponderzoek aanbevelen om te controleren op obstructieve slaapapneu (OSA). Maar hier raken de meeste mensen in de war: moet u thuis testen of de nacht doorbrengen in een slaaplaboratorium?
Het antwoord hangt af van uw symptomen, uw medische voorgeschiedenis en wat uw arts vermoedt. Een thuistest werkt goed voor veel volwassenen met een eenvoudig vermoeden van OSA. Een onderzoek in het laboratorium gaat dieper wanneer het klinische beeld complexer is.
Volgens de American Academy of Sleep Medicine (AASM) hebben beide benaderingen een duidelijke rol bij het diagnosticeren van slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen. Het belangrijkste is de juiste test af te stemmen op de juiste patiënt. In 2017 publiceerde de AASM richtlijnen voor de klinische praktijk waarin werd bevestigd dat slaapapneuonderzoek thuis met een technisch toereikend apparaat OSA kan diagnosticeren bij ongecompliceerde volwassenen die tekenen van een matige tot ernstige aandoening vertonen.
- Thuistests zijn gemakkelijk en betaalbaar, maar meten minder signalen
- Onderzoeken in het laboratorium zijn de diagnostische gouden standaard en omvatten uitgebreide monitoring
- Een negatieve thuistest sluit slaapapneu niet uit - aanvullend onderzoek in het laboratorium kan nog steeds nodig zijn
- Uw arts bepaalt welke test bij uw situatie past
Slaaponderzoek in cijfers
Deze cijfers zijn afkomstig uit collegiaal geto onderzoek en gegevens uit de verzekeringssector. Ze laten zien waarom de keuze van de test zowel financieel als medisch belangrijk is.
Bronnen: Sleep Foundation, GoodRx, PMC (NCBI), AASM-richtlijnen voor klinische praktijk uit 2017
Wat is een slaaponderzoek thuis (HSAT)?
Een slaapapneuonderzoek voor thuis is een draagbaar diagnostisch apparaat dat je arts voorschrijft. Je haalt het op bij een slaapkliniek of ontvangt het per post, draagt het één of twee nachten in je eigen bed en stuurt het vervolgens terug voor analyse door een arts in de slaapgeneeskunde met officiële certificering.
Wat een thuistest meet
- Luchtstroom via een neuscanulesensor
- Zuurstofsaturatie in het bloed (SpO2) via een vingerpulsoximeter
- Inspanning van borst en buik via elastische banden
- Lichaamshouding bij sommige modellen
- Hartslag via de oximeter
Wat het niet meet
In tegenstelling tot een onderzoek in het laboratorium kunnen de meeste apparaten voor thuisgebruik geen hersengolven (EEG), oogbewegingen (EOG) of spieractiviteit (EMG) registreren. Dit betekent dat het apparaat geen onderscheid kan maken tussen slapen en wakker zijn. In plaats van je apneu-hypopneu-index (AHI) te berekenen op basis van de werkelijke slaaptijd, gebruikt het de totale registratietijd, waardoor de werkelijke ernst van je aandoening met 10–20% kan worden onderschat.
Wat is een slaaponderzoek in het laboratorium (polysomnografie)?
Polysomnografie, of PSG, is de gouden standaard voor het diagnosticeren van slaapstoornissen. Je brengt één nacht door in een slaapcentrum, waar een getrainde technicus je gedurende de hele slaapperiode controleert. Bij het onderzoek worden 15–25 sensoren gebruikt die tegelijkertijd een breed scala aan fysiologische gegevens registreren.
Signalen die tijdens een slaaponderzoek in het laboratorium worden geregistreerd
- Hersengolven (EEG) — bepaalt slaapfasen en ontwakingen
- Oogbewegingen (EOG) — identificeert de REM-slaap
- Spieractiviteit (EMG van kin en benen) — detecteert bruxisme, rusteloze benen en REM-slaapgedragsstoornis
- Luchtstroom via een neuscanule en thermistor
- Ademhalingsinspanning gemeten met borst- en buikbanden
- Bloedzuurstof via pulsoximetrie
- Hartritme (ECG/EKG)
- Lichaamshouding
- Snurkintensiteit via een microfoon
- Ledemaatbewegingen
Omdat de technicus de gegevens in realtime bekijkt, worden sensorproblemen onmiddellijk verholpen. Als je arts een split-night-onderzoek voorschrijft, kan de tweede helft van de nacht worden gebruikt om te beginnen met de CPAP-titratie, zodat je geen tweede afspraak nodig hebt.
Vergelijking naast elkaar: thuistest versus slaaplaboratoriumonderzoek
Deze tabel vat de praktische verschillen samen die voor patiënten het belangrijkst zijn. Gebruik de tabel als startpunt voor een gesprek met je slaapspecialist.
| Kenmerk | Slaaptest thuis (HSAT) | Polysomnografie in het slaaplaboratorium (PSG) |
|---|---|---|
| Locatie | Je eigen slaapkamer | Slaaplaboratorium of ziekenhuis |
| Sensoren | 3–7 kanalen | 15–25+ kanalen |
| Slaapfasering | Niet beschikbaar | Volledige EEG-gebaseerde slaapfasering |
| Technicus aanwezig | Nee | Ja, de hele nacht |
| Gebruikelijke kosten | $150–$500 | $1,000–$3,500 |
| Vergoeding door de verzekering | Doorgaans vergoed bij vermoedelijke OSA | Doorgaans vergoed na verwijzing |
| Comfortniveau | Hoog — je eigen bed | Lager — onbekende omgeving |
| Wachttijd | Dagen tot 1–2 weken | Weken tot maanden |
| Nauwkeurigheid voor matige tot ernstige OSA | 84–91% bij volwassenen met een hoog risico | Gouden standaard (>95%) |
| Percentage fout-negatieve resultaten | Tot 17% | Zeer laag (<5%) |
| Detecteert niet-OSA-aandoeningen | Nee | Ja (narcolepsie, PLMD, parasomnieën) |
| CPAP-titratie gedurende een gesplitste nacht | Niet mogelijk | Beschikbaar |
| Meest geschikt voor | Ongecompliceerde vermoedelijke matige tot ernstige OSA | Complexe gevallen, comorbiditeiten of een niet-conclusieve thuistest |
Wat de AASM-richtlijnen aanbevelen
De American Academy of Sleep Medicine is de toonaangevende autoriteit op het gebied van de diagnose van slaapstoornissen. Hun richtlijnen, gepubliceerd in het Journal of Clinical Sleep Medicine, geven duidelijke grenzen aan voor wanneer elke test geschikt is.
Een thuistest is geschikt wanneer:
- De patiënt een volwassene is met tekenen en symptomen die wijzen op matige tot ernstige OSA
- Er geen significante comorbiditeiten zijn (hartfalen, COPD, neuromusculaire aandoening)
- Er geen andere slaapstoornis wordt vermoed (narcolepsie, centrale slaapapneu, parasomnie)
- Het apparaat technisch adequaat is en de gegevens worden beoordeeld door een gekwalificeerde slaaparts
Een slaaplaboratoriumonderzoek is vereist wanneer:
- Een thuistest is negatief, niet-conclusief of technisch ontoereikend
- De patiënt heeft een significante cardiopulmonale aandoening
- Centrale slaapapneu of hypoventilatie wordt vermoed
- Er wordt een gelijktijdige slaapstoornis vermoed (REM-slaapgedragsstoornis, periodieke beenbewegingen, narcolepsie)
- De patiënt gebruikt chronisch opioïden
- De patiënt heeft een beroerte of neuromusculaire aandoening gehad
Echte ervaringen van patiënten: wat je daadwerkelijk kunt verwachten
Klinische gegevens vertellen één verhaal. Zelf de test ondergaan vertelt een ander. We hebben ervaringen verzameld van forums over slaapapneu, patiëntengemeenschappen en gepubliceerde getuigenissen om te laten zien hoe elke ervaring aanvoelt. Namen zijn om privacyredenen gewijzigd. Individuele resultaten kunnen variëren.
Ervaringen met thuistests
Ervaringen met laboratoriumonderzoek
Deze ervaringen weerspiegelen individuele ervaringen die in patiëntengemeenschappen en gepubliceerde getuigenissen zijn gedeeld. Individuele resultaten kunnen variëren. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde arts voor slaapgeneeskunde voor persoonlijk medisch advies.
Hoe nauwkeurig zijn slaaponderzoeken thuis echt?
Nauwkeurigheid is de grootste zorg die patiënten en artsen delen over onderzoeken thuis. Het onderzoek is genuanceerd. Dit is wat het gepubliceerde bewijs zegt.
Het probleem van onderschatting van de AHI
Uit een onderzoek uit 2017 in het Journal of Clinical Sleep Medicine bleek dat wanneer polysomnografiegegevens opnieuw werden beoordeeld op basis van de registratietijd in plaats van de daadwerkelijke slaaptijd (zoals thuissystemen hun berekeningen uitvoeren), 26,4% van de patiënten opnieuw zou worden geclassificeerd als iemand met minder ernstige of helemaal geen slaapapneu. Dit betekent dat ongeveer één op de vier patiënten door een onderzoek thuis een misleidend milde uitslag zou kunnen krijgen.
Sensitiviteit en specificiteit
Voor type III-thuisapparaten (het meest voorgeschreven type) die zijn vergeleken met polysomnografie:
- Bij een AHI-drempel van 5 of meer gebeurtenissen per uur: de nauwkeurigheid varieert van 84% tot 91%
- Bij een AHI-drempel van 15 of meer: de nauwkeurigheid bedraagt ongeveer 88%
- Het percentage fout-negatieve resultaten varieert van 17% tot maar liefst 46%, afhankelijk van de onderzochte populatie en het apparaat
- Het percentage fout-positieve resultaten blijft laag op 5–10%
Wie wordt gemist?
Onderzoeken thuis zijn het minst betrouwbaar voor:
- Vrouwen - hebben doorgaans meer REM- en rugliggingsgebonden apneu, die door thuissystemen te weinig wordt geteld
- Jongvolwassenen - kunnen lichter slapen en vaker ontwaken, wat thuissystemen niet kunnen detecteren
- Mensen met een normaal gewicht - hun apneupatronen verschillen van die van mensen met obesitas, op wie de meeste apparaten zijn afgestemd
- Patiënten met milde OSA - het onderschattingseffect kan grensgevallen onder de diagnostische drempel brengen
- Een positief onderzoek thuis is over het algemeen betrouwbaar - als het matige of ernstige OSA aantoont, heeft u het waarschijnlijk
- Een negatief onderzoek thuis betekent niet dat er niets aan de hand is. De AASM adviseert vervolgonderzoek met polysomnografie wanneer de klinische verdenking hoog blijft
- Onderzoeken thuis kunnen centrale slaapapneu, periodieke bewegingsstoornissen van de ledematen, narcolepsie of parasomnieën niet detecteren
Stap voor stap: wat gebeurt er tijdens elk onderzoek?
Proces van een slaaponderzoek thuis
Beoordeling door de arts
Uw arts beoordeelt de symptomen en bepaalt of u in aanmerking komt voor een slaaponderzoek thuis.
Apparaat ophalen of laten bezorgen
U ontvangt de draagbare monitor van de kliniek of per post, met schriftelijke instructies.
Zelf instellen voor het slapengaan
Bevestig de neuscanule, vingerclip en borstband. Dit duurt ongeveer 5 minuten.
Slapen en terugbrengen
Slaap normaal gedurende 1–2 nachten. Breng het apparaat terug voor gegevensanalyse door een slaapspecialist.
Proces van het slaaponderzoek
Verwijzing en planning
Uw arts stuurt een verwijzing. De wachttijd varieert van weken tot maanden, afhankelijk van uw regio.
Aankomst in de avond
Kom rond 20.00–21.00 uur aan bij het slaapcentrum. Neem een pyjama en persoonlijke spullen mee.
Aanbrengen van de sensoren
Een technicus brengt 15–25 sensoren aan op uw hoofdhuid, gezicht, borst en benen. Dit duurt ongeveer 45 minuten.
Gecontroleerde slaap
Slaap terwijl de technicus uw gegevens in realtime controleert. Indien nodig wordt CPAP halverwege het onderzoek gestart.
Kosten & verzekering: een praktisch overzicht
Het financiële verschil tussen de tests is aanzienlijk. Dit is wat u moet weten over het betalen voor slaapdiagnostiek in de Verenigde Staten en Europa.
| Kostenfactor | Thuistest | Onderzoek in een slaaplaboratorium |
|---|---|---|
| Zonder verzekering (VS) | $150–$500 | $1,000–$3,500+ |
| Medicare-dekking | 80% gedekt na het eigen risico | 80% gedekt na het eigen risico |
| Gebruikelijke eigen bijdrage | $30–$100 | $200–$700 |
| EU / Frankrijk (Sécurité Sociale) | Over het algemeen gedekt met een recept | Gedekt met een verwijzing van een specialist |
| Verborgen kosten | Mogelijk een herhaalde test als de uitslag onduidelijk is | Vrije tijd, reizen, parkeren |
| Tijdsinvestering | ~30 minuten voor de volledige installatie | ~12 uur (van de avond tot de ochtend) |
Vanaf januari 2026 vereisen sommige Amerikaanse verzekeringsplannen voorafgaande toestemming voor bepaalde slaaponderzoeken. Controleer dit bij uw verzekeraar voordat u een afspraak maakt.
Wanneer een thuistest volstaat
Voor veel mensen biedt een slaaptest thuis alles wat nodig is voor diagnose en behandeling. U bent een goede kandidaat als:
- U bent een volwassene met luid snurken, waargenomen ademhalingspauzes en slaperigheid overdag
- U heeft een BMI van meer dan 30 of een nekomtrek van meer dan 17 inch (mannen) of 16 inch (vrouwen)
- U heeft geen ernstige hart-, long- of neurologische aandoeningen
- Uw arts vermoedt specifiek matige tot ernstige obstructieve slaapapneu
- U vindt het prettig om zelf een eenvoudig apparaat in te stellen
Als uw thuistest matige of ernstige OSA bevestigt, kan uw arts onmiddellijk een behandeling voorschrijven - of dat nu CPAP, een mandibulair repositieapparaat, positionele therapie of een neusstent voor ondersteuning van de luchtweg is.
Wanneer je een onderzoek in een slaaplaboratorium nodig hebt
In sommige situaties is de uitgebreide monitoring van polysomnografie absoluut noodzakelijk. Een onderzoek in een slaaplaboratorium is nodig als:
- Je thuistest was negatief of niet-conclusief, maar je hebt nog steeds symptomen
- Je hebt hartfalen, COPD of een andere ernstige cardiopulmonale aandoening
- Je arts vermoedt centrale slaapapneu of Cheyne-Stokes-ademhaling
- Je gebruikt chronisch opioïde medicatie
- De symptomen wijzen op een niet-ademhalingsgerelateerde slaapstoornis, zoals narcolepsie, het rustelozebenensyndroom of een REM-slaapgedragsstoornis
- Je hebt CPAP-titratie nodig (hoewel automatisch titrerende CPAP steeds vaker zonder laboratorium wordt gebruikt)
- Je wordt onderzocht vóór een operatie (aan de bovenste luchtwegen of bariatrische operatie)
Na je diagnose: behandelingsopties
Ongeacht welke test je slaapapneu vaststelt, begint de behandeling meestal snel. Je opties hangen af van de ernst van je AHI en je persoonlijke voorkeuren.
CPAP-therapie
De gouden standaard voor matige tot ernstige OSA. Continue positieve luchtwegdruk houdt je luchtweg de hele nacht open. Vereist een masker, apparaat en regelmatige reiniging.
Orale hulpmiddelen
Op maat gemaakte mandibulaire repositieapparaten duwen je onderkaak naar voren. Effectief bij milde tot matige OSA en voor mensen die CPAP niet kunnen verdragen.
Neusstents
Zachte siliconen hulpmiddelen die in het neusgat worden geplaatst om de luchtstroom te ondersteunen en snurken te verminderen. Draagbaar, stil en zonder elektriciteit. De Back2Sleep-starterkit bevat vier maten.
Leefstijlveranderingen
Gewichtsverlies, positietherapie, alcohol vermijden voor het slapengaan en regelmatige lichaamsbeweging kunnen de AHI bij sommige patiënten met een milde tot matige aandoening met 25–50% verlagen.
Veel patiënten combineren verschillende aanpakken. Iemand met milde OSA kan bijvoorbeeld een neusstent voor ondersteuning van de luchtweg gebruiken naast positietherapie en gewichtsbeheersing. De juiste combinatie hangt af van uw specifieke diagnose en leefstijlbehoeften.
5 veelgemaakte fouten bij slaaponderzoek
Na honderden patiëntenverslagen en klinische rapporten te hebben bekeken, zijn dit de fouten die het vaakst naar voren komen.
1. Aannemen dat een normale thuistest betekent dat u geen slaapapneu hebt
Bij maximaal 17% van de thuistests is sprake van een fout-negatieve uitslag. Als u nog steeds luid snurkt, happend naar adem wakker wordt of zich uitgeput voelt, dring dan aan op een onderzoek in het laboratorium. Een normale uitslag van een beperkte test weegt niet op tegen duidelijke symptomen.
2. Alcohol drinken op de avond van de test
Alcohol ontspant uw luchtwegspieren en kan apneu kunstmatig verergeren. Hierdoor wordt uw AHI verhoogd en kan overdiagnose ontstaan. Vermijd alcohol gedurende ten minste 24 uur vóór beide tests voor het meest nauwkeurige resultaat.
3. Slaappillen nemen om tijdens het onderzoek beter te slapen
Kalmeringsmiddelen veranderen uw slaaparchitectuur en kunnen ademhalingsgebeurtenissen maskeren of versterken. Neem tijdens de nacht van het onderzoek alleen medicijnen in die uw slaaparts specifiek heeft goedgekeurd.
4. Niet alle symptomen melden
Vertel uw arts alles - niet alleen over snurken. Hoofdpijn in de ochtend, tandenknarsen, schoppende beenbewegingen, het uitbeelden van dromen en nycturie helpen allemaal bepalen welke test u nodig hebt. Als u details weglaat, kunt u de verkeerde test krijgen.
5. Onderzoek uitstellen vanwege de kosten of het ongemak
Onbehandelde matige tot ernstige slaapapneu verhoogt het risico op hoge bloeddruk, een beroerte, een hartaanval en verkeersongevallen. De kosten van een slaaptest zijn een fractie van de kosten van deze gevolgen. De meeste verzekeringen vergoeden onderzoek wanneer dit door een arts is aangevraagd.
Veelgestelde vragen
Kan een slaaptest voor thuis alle soorten slaapapneu diagnosticeren?
Nee. Thuistests zijn alleen ontworpen om obstructieve slaapapneu vast te stellen. Ze kunnen centrale slaapapneu, complexe slaapapneu, narcolepsie, periodieke bewegingsstoornissen van de ledematen of parasomnieën niet diagnosticeren. Als uw arts iets anders vermoedt dan een ongecompliceerde OSA, is een polysomnografie in het laboratorium noodzakelijk.
Hoe lang duurt het voordat ik de resultaten van elke test krijg?
Resultaten van een thuistest zijn meestal binnen 3 tot 7 werkdagen beschikbaar nadat het apparaat is teruggestuurd. Resultaten van een slaaponderzoek in het laboratorium kunnen 1 tot 3 weken duren, omdat een slaapspecialist honderden pagina's met gegevens handmatig moet beoordelen. Vraag uw slaapcentrum naar hun specifieke termijn.
Wat als ik tijdens een onderzoek in het slaaplaboratorium niet kan slapen?
De meeste patiënten slapen beter dan ze verwachten. Slaaptechnologen melden dat de overgrote meerderheid van de patiënten minstens 4 tot 5 uur registreerbare slaap krijgt, wat voldoende is voor een betrouwbare diagnose. De onbekende omgeving en sensoren voelen vreemd aan, maar vermoeidheid door slaaptekort helpt mensen vaak om in slaap te vallen. Als u echt niet kunt slapen, moet het onderzoek mogelijk opnieuw worden ingepland.
Wordt een slaaptest voor thuis door de verzekering vergoed?
Medicare, Medicaid en de meeste particuliere zorgverzekeringen in de Verenigde Staten vergoeden slaapapneutests voor thuis wanneer deze door een arts zijn aangevraagd bij een vermoeden van obstructieve slaapapneu. In Europa vergoeden nationale zorgstelsels en aanvullende verzekeringen voorgeschreven slaaponderzoek doorgaans. Controleer altijd de dekking bij uw specifieke verzekeraar voordat u een afspraak maakt.
Kan ik een slaaptracker voor consumenten gebruiken in plaats van een medische slaaptest voor thuis?
Consumentenapparaten zoals smartwatches en ringtrackers leveren interessante gegevens over slaappatronen, maar zijn geen door de FDA goedgekeurde of van een CE-markering voorziene diagnostische hulpmiddelen. Ze kunnen de luchtstroom of ademhalingsinspanning niet meten, terwijl die essentieel zijn voor het diagnosticeren van slaapapneu. Een tracker voor consumenten kan u ertoe aanzetten met uw arts te praten, maar kan een voorgeschreven slaaptest voor thuis of laboratoriumonderzoek niet vervangen.
Wat gebeurt er als mijn thuistest negatief is, maar ik nog steeds snurk?
Snurken zonder slaapapneu wordt primair snurken genoemd en komt zeer vaak voor. Als u echter ook overdag vermoeid bent, iemand ademstops bij u heeft opgemerkt of u 's ochtends hoofdpijn heeft, vraag uw arts dan om een vervolgonderzoek in het slaaplaboratorium. Thuistests hebben een fout-negatiefpercentage tot 17% en een laboratoriumonderzoek levert uitgebreidere gegevens op. Een neusbeugel of hulpmiddel voor de mond kan ook zonder een diagnose van slaapapneu helpen tegen snurken.
Wat heeft slaaponderzoek te maken met het gebruik van een neusbeugel zoals Back2Sleep?
Een slaaptest bepaalt of u slaapapneu heeft en hoe ernstig deze is. Op basis van uw resultaten kan uw arts behandelingen aanbevelen die variëren van CPAP en hulpmiddelen voor de mond tot neusbeugels. De Back2Sleep-neusbeugel is een CE-gecertificeerd medisch hulpmiddel dat is ontworpen om de neusluchtstroom te ondersteunen en kan helpen snurken te verminderen. De resultaten van uw slaaptest helpen uw zorgverlener bepalen welke behandelmethode het meest geschikt is voor uw specifieke aandoening.
Snelle keuzehulp: over welke test moet u vragen?
| Uw situatie | Aanbevolen test | Waarom |
|---|---|---|
| Luid snurken + slaperigheid overdag, geen andere aandoeningen | Thuistest | Klassiek profiel bij vermoedelijke OSA; een thuistest is gemakkelijk en voldoende |
| Overgewicht met waargenomen ademstops | Thuistest | Grote voorafgaande kans op matig tot ernstig OSA |
| Hartfalen of COPD met slaapklachten | Onderzoek in een slaaplaboratorium | Cardiopulmonale aandoeningen vereisen uitgebreide monitoring |
| 's Nachts met de benen schoppen of dromen fysiek uitbeelden | Onderzoek in een slaaplaboratorium | Dit wijst op PLMD of een REM-slaapgedragsstoornis; EMG/EEG is nodig |
| De thuistest was normaal, maar de symptomen houden aan | Onderzoek in een slaaplaboratorium | Het percentage fout-negatieve uitslagen bij thuistests maakt vervolgonderzoek noodzakelijk |
| CPAP-titratie nodig | Onderzoek in een slaaplaboratorium (of auto-CPAP) | Met een gesplitst nachtelijk onderzoek kunnen diagnose en titratie tijdens één bezoek worden uitgevoerd |
| Dagelijks opioïde medicatie gebruiken | Onderzoek in een slaaplaboratorium | Opioïden veroorzaken centrale apneu-episoden die onzichtbaar zijn voor thuismonitoring |
Deze gids is uitsluitend bedoeld ter informatie. Uw arts doet de definitieve aanbeveling op basis van uw volledige medische voorgeschiedenis en klinisch onderzoek.
De belangrijkste stap is de eerste
Of u nu een slaaponderzoek thuis of een nachtelijk onderzoek in een slaaplaboratorium krijgt, het belangrijkste is dat u zich laat testen. Volgens de AASM blijft naar schatting 80% van de gevallen van matige tot ernstige slaapapneu ongediagnosticeerd. Elke nacht met onbehandelde apneu belast uw hart extra, verstoort uw slaap en kost u energie.
Praat met uw arts over uw symptomen. Vraag welk onderzoek geschikt is voor uw situatie. En zodra u een diagnose hebt, kunt u het volledige aanbod aan behandelingsmogelijkheden verkennen - van CPAP en hulpmiddelen voor de mond tot eenvoudige, draagbare oplossingen zoals de Back2Sleep-intranasale stent.
Beter slapen begint met weten wat er gebeurt wanneer u uw ogen sluit. Het juiste onderzoek geeft u dat antwoord.