Hoe onbehandelde slaapapneu verband houdt met een lagere botdichtheid en een verhoogd risico op botbreuken bij ouderen

How Untreated Sleep Apnea Is Linked to Lower Bone Density and Fracture - Back2Sleep

Door verlies van botdichtheid bij slaapapneu neemt het risico op botbreuken toe naarmate volwassenen ouder worden.

Uit nieuw onderzoek blijkt een verband tussen nachtelijke dalingen van het zuurstofgehalte door slaapapneu en zwakkere botten. Mantelzorgers van ouder wordende ouders moeten dit risico begrijpen voordat het tot een botbreuk leidt.

Leestijd: 11 minutenAI-ondersteund schrijven

Het verband tussen slaapapneu en botdichtheid uitgelegd

De afname van de botdichtheid bij slaapapneu volgt een patroon dat onderzoekers nog maar net in kaart beginnen te brengen. Onbehandelde obstructieve slaapapneu (OSA) houdt verband met zwakkere botten en een grotere kans op botbreuken, vooral bij volwassenen boven de 60. Herhaalde dalingen van het zuurstofgehalte in het bloed 's nachts lijken de normale cyclus van botafbraak en -opbouw te verstoren, die botombouw wordt genoemd. Daardoor wordt het botweefsel na verloop van tijd dunner. Botmineraaldichtheid (BMD) is de meting die artsen gebruiken om vast te stellen hoeveel mineralen er in het bot zitten. Een lage BMD verhoogt het risico op een fragiliteitsfractuur: een breuk door een lichte val of stoot die normaal gesproken geen gezond bot zou beschadigen.

Voor gezinnen die de leeftijdsspecifieke symptomen van slaapapneu bij een ouder wordende ouder al in de gaten houden, is dit verband nog een reden om luid snurken of waargenomen ademstops niet af te doen als een onschuldig onderdeel van het ouder worden. De aandoening komt vaak voor: naar schatting heeft ongeveer 18% van de volwassenen in Europa OSA. De economische impact van OSA in Europese landen met hoge inkomens wordt geraamd op EUR 184 miljard (Bassetti et al., "Epidemiology and Economic Burden of Sleep Disorders in Europe," European Journal of Neurology, 2026).

18%
Prevalentie van OSA bij volwassenen in Europa
4,3 miljoen
Botbreuken door broze botten per jaar, EU27+UK+CH
826,708
Jaarlijks aantal heupfracturen in dezelfde regio
20-40%
Sterfte binnen 1 jaar na een heupfractuur

Deze cijfers over botbreuken komen uit het rapport "Osteoporosis in the European Union" van de International Osteoporosis Foundation en EFPIA (gegevens uit 2019, gepubliceerd in 2021). Daaruit bleek dat heupfracturen alleen al goed zijn voor 57% van de totale zorgkosten als gevolg van botbreuken in de regio. Botgezondheid en ademhalingsgezondheid zijn sterker met elkaar verbonden dan de meeste mensen beseffen.

Belangrijkste conclusie
  • Onbehandelde OSA houdt verband met een lagere botdichtheid, en niet alleen met vermoeidheid overdag of belasting van het hart.
  • Ongeveer 18% van de Europese volwassenen heeft een vorm van OSA, vaak zonder dat dit is vastgesteld.
  • Botbreuken door broze botten kosten de EU nu al jaarlijks miljarden euro's, en na een heupfractuur overlijdt 20-40% van de patiënten binnen een jaar.
Vijf verbanden met botgezondheid
Vijf verbanden met botgezondheid. Toont vijf verbanden bij oudere volwassenen: chronische ontsteking, een laag zuurstofgehalte, veranderde hormoonspiegels, een laag vitamine D-gehalte en meer valpartijen en botbreuken.
Toont vijf verbanden bij ouderen: chronische ontsteking, een laag zuurstofgehalte, veranderde hormonen, een laag vitamine D-gehalte en meer valpartijen en fracturen.

Hoe nachtelijke zuurstofdalingen de botombouw verstoren

Intermitterende hypoxie, de herhaalde daling van het zuurstofgehalte in het bloed die optreedt telkens wanneer de luchtweg tijdens de slaap dichtklapt, is het belangrijkste vermoedelijke mechanisme achter botverlies door slaapapneu. Bot is levend weefsel dat zichzelf voortdurend vernieuwt dankzij het evenwicht tussen cellen die oud bot afbreken en cellen die nieuw bot opbouwen. Een laag zuurstofgehalte en de ontsteking die hierdoor ontstaat, lijken dit evenwicht te doen doorslaan naar afbraak.

Dalend zuurstofgehalte tijdens de nacht

Dit is geen op zichzelf staand effect. Dezelfde nachtelijke schommelingen in het zuurstofgehalte die botweefsel belasten, zetten ook andere orgaansystemen onder druk. Dit patroon wordt onderzocht in ons artikel over hoe nachtelijke zuurstofdalingen de nieren beschadigen. Onderzoekers denken dat er verschillende elkaar overlappende factoren bijdragen aan botverlies: chronische lichte ontsteking, oxidatieve stress, een verstoorde vitamine D-stofwisseling en hormonale veranderingen, waaronder een lager testosterongehalte bij mannen met ernstige OSA.

Een collegiaal getoetste verhalende review in PMC, "Obstructive sleep apnea and metabolic bone disease", beschrijft deze bewijsketen uitvoerig en legt uit hoe slaapfragmentatie en hypoxie leptine (een hormoon dat de eetlust helpt reguleren en ook de botombouw beïnvloedt) en andere signalen voor botombouw verstoren, die het skelet sterk houden. Daarnaast vond een beeldvormingsonderzoek uit 2022, gepubliceerd in CRANIO: The Journal of Craniomandibular & Sleep Practice, een lagere voorspelde botdichtheid in de kaak en schedel bij OSA-patiënten dan bij mensen zonder de aandoening. Dit wijst op dezelfde route via hypoxie en ontsteking.

Let op Onderzoekers beschrijven dit als een verband, niet als bewijs dat slaapapneu rechtstreeks osteoporose veroorzaakt. Botverlies is multifactorieel en OSA lijkt een van meerdere bijdragende factoren te zijn, naast onder meer leeftijd, hormonen en activiteitenniveau.
Belangrijkste conclusie
  • Intermitterende hypoxie en de ontsteking die hierdoor ontstaat, kunnen de botombouw doen doorslaan naar afbraak in plaats van herstel.
  • Een verstoorde vitamine D-stofwisseling en een lager testosterongehalte bij mannen met ernstige OSA zijn andere vermoedelijke oorzaken.
  • Het bewijs wijst op een verband, niet op een bevestigde directe oorzaak-gevolgrelatie, en botverlies blijft multifactorieel.

Gegevens over fractuurrisico uit grote cohortonderzoeken

Verschillende grote bevolkingsonderzoeken hebben onderzocht hoe slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen samenhangen met daadwerkelijke fracturen, en niet alleen met botmetingen. Het patroon is consistent in verschillende landen, bij beide seksen en in uiteenlopende onderzoeksopzetten, hoewel de precieze omvang van het effect verschilt.

Onderzoeken Populatie Bevinding
Taiwan National Health Insurance-cohort, Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism (2014) Volwassenen met en zonder gediagnosticeerde OSA Patiënten met OSA hadden 2.74 keer zoveel risico op het ontwikkelen van osteoporose (95% BI 1.69-4.44), na correctie voor leeftijd, diabetes en andere aandoeningen
MrOS Sleep Study, Journal of the American Geriatrics Society (2014) 2,911 oudere mannen Mannen die ’s nachts meer tijd doorbrachten met een zuurstofsaturatie onder 90% hadden een 30-40% hoger risico op fracturen buiten de wervelkolom
Ansung/Ansan-cohort, BMC Musculoskeletal Disorders (2017) Vrouwen gedurende 10 jaar gevolgd Ernstig snurken (6-7 nachten per week) hield verband met fragiliteitsfracturen, gecorrigeerde hazardratio 1.68 (95% BI 1.16-2.43)

Samen suggereren deze onderzoeken dat het verband tussen slaapapneu en botdichtheid niet beperkt is tot één geslacht, één land of één meetmethode. Zuurstofgebrek tijdens de slaap, door gediagnosticeerde OSA of door ernstig en gewoonlijk snurken, blijkt steeds samen te gaan met zwakkere botten en hogere fractuurpercentages.

Belangrijkste conclusie
  • Een Taiwanees cohortonderzoek vond bij patiënten met OSA bijna driemaal zoveel risico op osteoporose als bij volwassenen zonder OSA.
  • Oudere mannen met ernstigere nachtelijke hypoxie hadden in het MrOS-onderzoek een 30-40% hoger risico op fracturen buiten de wervelkolom.
  • Gewoonlijk hard snurken hield op zichzelf verband met een 68% hoger risico op fracturen bij vrouwen gedurende een follow-upperiode van tien jaar.

Waarom ouderen het meeste risico lopen

Ouderen dragen de gecombineerde last van een van nature afnemende botdichtheid, een hoger percentage niet-gediagnosticeerde slaapapneu en veel grotere gevolgen wanneer een val tot een breuk leidt. De botmassa bereikt doorgaans halverwege de 30 haar piek en neemt daarna geleidelijk af. Extra belasting door intermitterende hypoxie komt dus terecht op een skelet dat al aan het verzwakken is.

Heupfracturen zijn het duidelijkste voorbeeld van wat er op het spel staat. Volgens epidemiologische gegevens van de International Osteoporosis Foundation (2023) bedraagt het geschatte sterftecijfer binnen het eerste jaar na een heupfractuur bij iemand ouder dan 65 jaar 20-40%. Veel overlevenden krijgen hun eerdere mobiliteit of zelfstandigheid nooit meer terug. Dit is een van de redenen waarom artsen tijdens routinebezoeken aan ouderen steeds vaker vragen naar snurken en ademhalingspauzes, naast de gebruikelijke screening op valrisico.

Slaapapneu komt in deze leeftijdsgroep vaak voor in combinatie met andere chronische aandoeningen die het risico vergroten. Dementie, verminderde handvaardigheid en meerdere medicijnen kunnen het allemaal lastiger maken om een standaardbehandeling vol te houden. Daarom hebben mantelzorgers een realistisch, stapsgewijs plan nodig in plaats van één enkele oplossing.

Opmerking voor mantelzorgers Een ouder of ouder familielid dat hard snurkt, ’s nachts naar adem hapt of zonder duidelijke oorzaak valt, moet door een arts worden onderzocht. Deze combinatie van symptomen is reden om zowel een slaaponderzoek als de botgezondheid te bespreken, niet slechts een van beide.
Belangrijkste conclusie
  • De botmassa neemt van nature af met de leeftijd. Zuurstoftekort door slaapapneu belast een skelet dat al aan het verzwakken is extra.
  • Heupfracturen bij ouderen hebben een sterftecijfer van 20-40% binnen één jaar, en veel overlevenden verliezen hun zelfstandigheid.
  • Aandoeningen als dementie en verminderde handvaardigheid kunnen het moeilijker maken om de standaardbehandeling voor OSA vol te houden.

Een afname van de botdichtheid door slaapapneu treedt zelden op zichzelf op. OSA komt vaak samen voor met andere aandoeningen die elk afzonderlijk de bot- en stofwisselingsgezondheid beïnvloeden, waardoor het totale risicobeeld voor een patiënt moeilijker te ontrafelen is.

Een traag werkende schildklier vertraagt bijvoorbeeld de stofwisseling en kan de spierspanning van de luchtwegen tijdens de slaap verminderen. Schildklierhormoon speelt ook een directe rol bij de botombouw. Een onderliggend schildklierprobleem kan het risico op een lage botdichtheid dus vergroten, boven op het risico van OSA zelf. Ook de combinatie van aandoeningen die wordt beschreven in ons artikel over slaapapneu en metabool syndroom (centrale obesitas, insulineresistentie, hoge bloeddruk) hangt via ontstekingsprocessen samen met de door zuurstoftekort veroorzaakte botveranderingen die hier worden besproken.

Deze overlap is praktisch van belang: iemand met onbehandelde OSA, een grenswaardige schildklierfunctie en een beginnend metabool syndroom loopt niet drie afzonderlijke, kleine risico's. Er is sprake van één samenhangend geheel dat tijdens een enkel doktersbezoek over 'vermoeidheid' of 'snurken' misschien niet volledig aan het licht komt.

Belangrijkste conclusie
  • OSA komt zelden alleen voor. Schildklier- en stofwisselingsaandoeningen komen er vaak mee voor en kunnen de botgezondheid afzonderlijk beïnvloeden.
  • Gedeelde ontstekings- en hormonale processen kunnen verklaren waarom deze aandoeningen elkaars risico versterken.
  • Voor een volledig beeld moeten de ademhaling, de schildklierfunctie en stofwisselingswaarden in samenhang worden bekeken, niet afzonderlijk.

Moet je een arts vragen om een botdichtheidsscan?

Een DEXA-scan (dual-energy-röntgenabsorptiometrie) is het standaardonderzoek dat artsen gebruiken om de botdichtheid te meten. Het is verstandig dit met een arts te bespreken als je OSA hebt of vermoedt, en daarnaast andere risicofactoren voor osteoporose hebt. Hieronder vallen de postmenopauze, een familiegeschiedenis van botbreuken, langdurig gebruik van steroïden of een leeftijd boven de 65.

Een DEXA-scan alleen stelt geen diagnose slaapapneu, en een slaaponderzoek meet geen botdichtheid. Daarom moeten deze twee onderwerpen tijdens een controle als afzonderlijke, maar verwante vragen worden besproken. Als een botscan een lage botdichtheid laat zien (osteopenie, een mildere vorm van botontkalking, of osteoporose) bij iemand die ook zwaar snurkt of bij wie ademstops zijn waargenomen, is dat een goede aanleiding om te vragen naar een verwijzing voor polysomnografie, het nachtelijke onderzoek waarmee OSA formeel wordt vastgesteld.

Opmerking De wachtlijsten voor openbare slaapklinieken kunnen in verschillende Europese landen enkele maanden bedragen. Als een formeel slaaponderzoek niet meteen beschikbaar is, bespreek dan tijdelijke maatregelen met een arts. Laat luid snurken of vermoedelijke apneu niet volledig onbehandeld terwijl u wacht.
Belangrijkste conclusie
  • Een DEXA-scan meet de botdichtheid rechtstreeks en kan naast de gebruikelijke risicofactoren voor osteoporose redelijkerwijs worden aangevraagd.
  • Een DEXA-scan en een slaaponderzoek beantwoorden verschillende vragen. Bespreek beide; ze zijn niet onderling uitwisselbaar.
  • Lange wachtlijsten voor slaapklinieken komen in delen van Europa vaak voor. Vraag daarom een arts naar tijdelijke maatregelen in plaats van passief af te wachten.

Vergelijking van manieren om het dichtklappen van de luchtweg en nachtelijke hypoxie te verminderen

Continue positieve luchtwegdruk (CPAP) blijft de standaardbehandeling met wetenschappelijk bewijs voor matige tot ernstige OSA, en het is de enige behandeling in deze categorie waarvoor rechtstreeks onderzoek naar botuitkomsten bestaat: in een klein onderzoek uit 2023 in het Journal of Clinical Sleep Medicine werden 60 mannen met ernstige OSA gevolgd. Na 12 maanden consequent CPAP-gebruik was hun botdichtheid in de wervelkolom verbeterd. Voor snurken en het minder ernstige dichtklappen van de luchtweg zijn er verschillende laagdrempeligere opties als eerste stap of overbrugging in afwachting van specialistische zorg.

Optie Meest geschikt voor Bewijs over botgezondheid Praktische aandachtspunten
CPAP-apparaat Matige tot ernstige OSA Klein onderzoek uit 2023 in JCSM (60 mannen, ernstige OSA) vond na 12 maanden gebruik een toename van de botdichtheid in de wervelkolom Recept, een goed passend masker en nachtelijk gebruik vereist. Voor sommige oudere gebruikers of gebruikers met cognitieve beperkingen kan het lastig zijn om de behandeling vol te houden
Mondbeugel voor het naar voren brengen van de onderkaak Lichte tot matige OSA, enig snurken Nog niet rechtstreeks onderzocht op botdichtheid Op maat gemaakt; meestal is betrokkenheid van een tandarts nodig
Externe neusstrips met kleeflaag Gewoon snurken, verstopte neus Geen onderzoek naar botdichtheid Eenmalig gebruik, lage kosten, beperkt effect op daadwerkelijke apneu-episoden
Back2Sleep-intranasale stent Snurken en lichte tot matige OSA Geen behandeling voor een lage botdichtheid; bedoeld om het dichtklappen van de luchtweg en hypoxie-episoden aan de mildere kant van het spectrum te verminderen CE-gecertificeerd hulpmiddel van klasse I, geen recept nodig, vier maten inbegrepen, geen elektriciteit of slang, gemaakt door een Frans bedrijf
Houdingstherapie Snurken/OSA door slaaphouding (erger op de rug) Geen direct onderzoek naar botdichtheid Lage kosten, werkt het best voor mensen bij wie apneu vooral samenhangt met op de rug slapen

Een zachte siliconen-neusstent zoals die in de tabel hierboven is een mechanisch hulpmiddel zonder medicatie dat de neusluchtweg 's nachts open helpt houden. Dit kan snurken en het dichtklappen van de luchtweg als gevolg van lichte tot matige OSA verminderen. Het is geen behandeling voor een lage botdichtheid en geen vervanging voor CPAP bij matige tot ernstige OSA of bij iemand met een voorgeschiedenis van een vastgestelde fractuur. Voor iemand met vastgestelde osteoporose of een eerdere fragiliteitsfractuur ligt de prioriteit bij een behandelplan op basis van CPAP en onderzoek naar de botgezondheid door een arts, niet bij alleen een neushulpmiddel.

Belangrijkste conclusie
  • CPAP is de enige optie met direct, zij het voorlopig, bewijs voor verbetering van de botdichtheid en blijft de standaardbehandeling voor matige tot ernstige OSA.
  • Minder ingrijpende opties zoals neusspreiders zijn bedoeld voor snurken en milde tot matige OSA, en kunnen nuttig zijn tijdens het wachten op een afspraak bij een slaapkliniek.
  • Iedereen met een vastgestelde osteoporose of een voorgeschiedenis van botbreuken moet met CPAP en een plan voor botgezondheid worden behandeld, niet alleen met een hulpmiddel.

Praktische stappen voor patiënten en mantelzorgers

U hoeft niet te wachten op een afspraak met een specialist om dit onderzoek in actie om te zetten. Een paar concrete stappen kunnen helpen om vooruitgang te boeken terwijl u wacht op een formele diagnose.

1Houd relevante symptomen bij

Noteer hoe vaak het snurken voorkomt, of iemand ademstops heeft waargenomen en of er recent onverklaarde valpartijen of botbreuken waren. Neem dit overzicht mee naar het volgende doktersbezoek.

2Vraag naar zowel een slaaponderzoek als de botgezondheid

Vraag om een verwijzing voor polysomnografie of een slaapapneutest thuis en vraag daarnaast of een DEXA-scan passend is gezien de leeftijd en risicofactoren.

3Ondersteun tegelijk de algemene botgezondheid

Voldoende calcium en vitamine D, gewichtdragende beweging en het valbestendig maken van de woning blijven effectief, ongeacht of iemand slaapapneu heeft, en worden ondersteund door al lang bestaande richtlijnen voor osteoporose.

4Gebruik tijdelijke oplossingen verantwoord tijdens het wachten

Als snurken of vermoedelijk milde OSA het probleem is en een afspraak bij een slaapkliniek pas over enkele maanden mogelijk is, kan een optie zonder recept, zoals een intranasale stent, een redelijke tijdelijke oplossing zijn terwijl u een formele diagnose blijft nastreven.

5Onderneem snel actie bij alarmsignalen

Luid naar adem happen, waargenomen ademstops, overmatige slaperigheid overdag of een val met letsel moeten aanleiding zijn om nog dezelfde week met een arts te praten, in plaats van af te wachten.

Belangrijkste conclusie
  • Mantelzorgers hoeven niet te wachten op een definitieve diagnose: het bijhouden van symptomen en verzoeken om een verwijzing kunnen meteen beginnen.
  • Slaapgezondheid en botgezondheid moeten waar mogelijk tijdens dezelfde afspraak samen ter sprake komen.
  • Alarmsymptomen, zoals waargenomen ademstops of een val met letsel, vereisen dringend medisch advies; afwachten is geen optie.
Onbehandelde tegenover behandelde apneu
Onbehandelde tegenover behandelde apneu. Toont hoe onbehandelde slaapapneu stap voor stap leidt tot botafbraak en een verhoogd risico op botbreuken, naast behandelde apneu waarbij de botdichtheid behouden blijft.
Toont hoe onbehandelde slaapapneu stap voor stap leidt tot botafbraak en een verhoogd risico op botbreuken, naast behandelde apneu waarbij de botdichtheid behouden blijft.

Wat gebruikers van Back2Sleep zeggen

★★★★★
"Je hebt 2-3 dagen nodig om eraan te wennen en geen last meer te hebben van de buis. De juiste maat kiezen is heel belangrijk — maat M werkte bijvoorbeeld helemaal niet voor mij, maar maat L maakte een einde aan 90% van mijn gesnurk."
Olivier Gekocht op Amazon
★★★★★
"Vermindert het snurken aanzienlijk. Geweldig product!"
Choufred Gekocht op Amazon
★★★★☆
"Dag 1: De buis is makkelijk in te brengen, maar ik werd er misselijk van. Dag 2: Het lukte met de kortste buis en ik voelde me beter. Dag 3-4: Ik stapte over op maat M en raakte gewend aan het gevoel in mijn keel. Ik werd wakker en was niet moe! Geen zware benen of vermoeidheid meer. Vanavond probeer ik maat L."
Greg Gekocht op Amazon

Welke Back2Sleep is geschikt voor jou?

Bij ademstops of een val moet je meteen naar een arts. Voor gewoon snurken kies je de kit of één maat.

Nieuw bij Back2Sleep S M L XL

SnoreKit

De 4 maten (S, M, L, XL) en 3 glijmiddelen, om de stent te vinden die bij je past.

€44.90

Koop de SnoreKit
Je weet welke maat je hebt

Doos met één maat

1 stent in jouw maat en 3 glijmiddelen, zodat je verder kunt.

€34.00

Kies mijn maat
  • Medisch hulpmiddel met CE-markering
  • Ontworpen in Frankrijk, gemaakt in Duitsland
  • Gratis bezorging in continentaal Europa

Weet je niet zeker of je snurken onschuldig is? Doe de slaaprisicotest.

Veelgestelde vragen

Veroorzaakt slaapapneu zwakke botten of osteoporose?

Het is niet bewezen dat slaapapneu rechtstreeks osteoporose veroorzaakt, maar verschillende studies brengen de aandoening in verband met zwakkere botten. Uit een cohortonderzoek in Taiwan bleek dat patiënten met OSA 2,74 keer zoveel risico liepen om osteoporose te ontwikkelen (Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 2014). Onderzoekers denken dat periodiek zuurstoftekort en ontstekingen de normale botombouw na verloop van tijd verstoren.

Kan onbehandelde slaapapneu het risico op botbreuken bij ouderen verhogen?

Ja, onbehandelde slaapapneu houdt verband met een hoger risico op botbreuken bij ouderen. Uit de MrOS Sleep Study bleek dat mannen bij wie het zuurstofgehalte 's nachts het vaakst daalde, 30 tot 40 procent meer risico liepen op een botbreuk buiten de wervelkolom (2014), en heupfracturen bij ouderen hebben een sterftecijfer van 20 tot 40 procent binnen één jaar.

Hoe beïnvloedt slaapapneu de botdichtheid?

Slaapapneu kan de botdichtheid beïnvloeden door herhaalde nachtelijke dalingen van het zuurstofgehalte, intermitterende hypoxie genoemd, die ontstekingen en oxidatieve stress veroorzaken. Hierdoor lijkt het evenwicht tussen botopbouwende en botafbrekende cellen verstoord te raken, waardoor de botmineraaldichtheid geleidelijk afneemt, vooral in combinatie met hormonale veranderingen zoals een verminderde activering van vitamine D.

Verbetert een CPAP-behandeling de botdichtheid?

Eerste aanwijzingen wijzen erop dat het kan helpen. In een kleinschalig onderzoek uit 2023 in het Journal of Clinical Sleep Medicine werden 60 mannen met ernstige obstructieve slaapapneu gevolgd. Na 12 maanden consequent CPAP-gebruik was hun botmineraaldichtheid in de wervelkolom verbeterd, al zeggen onderzoekers dat grotere en langere onderzoeken bij bredere bevolkingsgroepen nodig zijn om bescherming tegen botbreuken op lange termijn te bevestigen.

Houdt snurken verband met het risico op botbreuken bij oudere vrouwen?

Ja, uit een Zuid-Koreaans cohortonderzoek van 10 jaar bleek dat vrouwen die zes tot zeven nachten per week ernstig snurkten, een aanzienlijk hoger risico op een fragiliteitsfractuur hadden, met een gecorrigeerde hazardratio van 1,68 (BMC Musculoskeletal Disorders, 2017). Alleen al ernstig snurken leek het risico te verhogen, ook zonder formele diagnose van OSA.

Moeten mensen met slaapapneu een botdichtheidsmeting (DEXA-scan) laten doen?

Het is redelijk om uw arts te vragen naar een DEXA-scan als bij u slaapapneu is vastgesteld of als u vermoedt dat u het hebt, en u daarnaast andere risicofactoren voor osteoporose hebt, zoals de overgang achter de rug hebben, ouder zijn dan 65 jaar of een familiegeschiedenis van botbreuken. Een DEXA-scan en een slaaponderzoek brengen verschillende dingen in kaart, en beide zijn belangrijk voor ouderen.

Heb ik een slaaponderzoek nodig voordat ik begin met een behandeling voor vermoedelijke slaapapneu?

De meeste artsen bevestigen een vermoeden van slaapapneu met polysomnografie, een slaaponderzoek dat een nacht duurt, of een gevalideerde thuistest voor slaapapneu voordat ze CPAP of een andere behandeling aanbevelen. Als een afspraak in de kliniek op zich laat wachten, vraag uw arts dan naar tijdelijke maatregelen, omdat de wachtlijsten voor slaapklinieken in verschillende Europese landen enkele maanden kunnen bedragen.

Medische disclaimer: Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vervangt geen professioneel medisch advies. Snurken kan een symptoom zijn van obstructieve slaapapneu, een ernstige medische aandoening. Raadpleeg een zorgverlener als u vermoedt dat u slaapapneu hebt. Back2Sleep is een CE-gecertificeerd medisch hulpmiddel van klasse I voor snurken en slaapapneu. Bespreek het met uw arts als u ernstige slaapapneu hebt.
Terug naar blog