Waarom snurken en ademhalingsveranderingen vaak beginnen tijdens de perimenopauze voordat de menopauze begint
Delen
Snurken tijdens de perimenopauze begint vaak jaren vóór de menopauze door schommelingen in het oestrogeengehalte
Nieuw snurken als je in de veertig bent, wijst vaak op de perimenopauze en is niet zomaar pech. Als je de hormonale oorzaak begrijpt, kun je er vroeg iets aan doen.
Waarom snurken tijdens de perimenopauze jaren vóór de menopauze begint
Snurken tijdens de perimenopauze komt vaak voor doordat het oestrogeengehalte jarenlang sterk schommelt voordat de menstruatie stopt. Door die schommelingen kan het neusslijmvlies opzwellen en kunnen de spieren die de bovenste luchtweg 's nachts openhouden verslappen. Veel vrouwen beginnen rond hun vroege tot midden veertig nieuw te snurken, lang voordat opvliegers of overgeslagen menstruaties erop wijzen dat de menopauze zelf nabij is. Dit vroege patroon verschilt van het patroon dat wordt beschreven bij de hormonale verandering die samenhangt met snurken tijdens de menopauze, wanneer het oestrogeengehalte blijvend is gedaald. Dat verschil begrijpen verklaart waarom het nu gebeurt.
De perimenopauze kan beginnen aan het einde van de dertig of begin veertig en duurt doorgaans meerdere jaren tot de laatste menstruatie van een vrouw. In die periode daalt het oestrogeengehalte niet geleidelijk. Het stijgt en daalt onregelmatig van de ene cyclus op de andere. Die pieken en dalen hebben rechtstreeks invloed op het neusslijmvlies en het keelweefsel. Dat is een van de redenen waarom snurkpatronen bij vrouwen in deze fase vaak wisselend en onvoorspelbaar zijn, in plaats van constant.
Deze percentages lopen uiteen doordat studies snurken en gediagnosticeerde apneu verschillend definiëren, maar de trend is consistent: ademhalingsgerelateerde slaapproblemen nemen al ruim vóór het einde van de menopauze toe, niet pas daarna.
- Snurken tijdens de perimenopauze kan al jaren vóór de menopauze beginnen, doordat het oestrogeengehalte schommelt in plaats van simpelweg daalt.
- Naar schatting heeft 40-56% van de vrouwen tijdens de overgang naar de menopauze slaapproblemen, volgens een factsheet van Women's Health Concern uit 2025.
- De prevalentie van perimenopauzespecifieke slaapstoornissen (16-47%) is over het algemeen lager dan na de menopauze (35-60%), volgens een overzicht uit 2025 in het Journal of Clinical Medicine.

Snurkpatronen tijdens perimenopauze en menopauze vergeleken
De perimenopauze en menopauze beïnvloeden de ademhaling op verschillende manieren, omdat de ene wordt gekenmerkt door hormoonschommelingen en de andere door een hormoondaling die al is gestabiliseerd. De perimenopauze is de overgangsfase die jaren duurt, terwijl de menopauze het specifieke tijdstip is dat wordt bereikt na 12 maanden zonder menstruatie. De onderstaande tabel vergelijkt hoe snurken en ademhaling zich doorgaans in elke fase gedragen.
| Kenmerk | Perimenopauze | Postmenopauze |
|---|---|---|
| Typische timing | Kan beginnen van eind 30 tot midden 40, vaak jaren voordat de menstruatie stopt | Begint na 12 opeenvolgende maanden zonder menstruatie |
| Hormoonpatroon | Oestrogeen schommelt onvoorspelbaar, met sterke stijgingen en dalingen | Oestrogeen blijft constant laag |
| Snurkpatroon | Vaak intermitterend, samenhangend met verstopping en cyclusgebonden schommelingen | Neigt constanter en nachtelijk te zijn |
| Prevalentie van slaapstoornissen | Ongeveer 16-47% (Journal of Clinical Medicine, 2025) | Ongeveer 35-60% (dezelfde review uit 2025), OSA specifiek 47-67% (review van Jehan et al., 2016) |
| Belangrijkste oorzaak | Dynamiek van oestrogeenschommelingen, zwelling van het neusslijmvlies, beginnende spierverslapping | Aanhoudend laag oestrogeen en progesteron, verminderde spierspanning in de luchtwegen |
Het verschil tussen deze twee perioden is belangrijk voor de manier waarop je je eigen symptomen interpreteert. Uit een narratieve review uit 2025 in het Journal of Clinical Medicine bleek dat de mate en dynamiek van oestrogeenschommelingen sterk samenhingen met slaapstoornissen tijdens de perimenopauze, en niet het absolute hormoonniveau. Simpel gezegd: de schommelingen zelf verstoren de slaap, niet alleen de uiteindelijke daling die de volledige menopauze kenmerkt.
De hormonale wetenschap achter vroeg, intermitterend snurken
Oestrogeenschommelingen, en niet alleen een daling, zijn volgens de meeste onderzoekers nu de belangrijkste oorzaak van snurken in de vroege perimenopauze. Oestrogeen helpt de bloedsomloop en de vochtbalans in het neusslijmvlies te reguleren. Als de waarden pieken, kan het neusslijmvlies opzwellen en de luchtweg vernauwen, en als de waarden kelderen, kan de spierspanning in de keel tijdelijk verslappen. Omdat deze schommelingen van week tot week onregelmatig optreden, komt snurken tijdens de perimenopauze vaak met tussenpozen voor, in plaats van elke nacht.
Dit verschilt van het constantere patroon dat veel vrouwen na de menopauze beschrijven, wanneer het oestrogeengehalte blijvend laag is en de spierspanning in de luchtwegen nacht na nacht verminderd blijft. Uit een onderzoek onder 715 vrouwen van 40 tot 67 jaar, gepubliceerd in BMC Women's Health in 2020, bleek dat regelmatig snurken (drie of meer nachten per week) onafhankelijk verband hield met meer lichaamsvet. De sterkste samenhang was te zien bij vetmassa rond de romp, specifiek tijdens de menopauzale overgang. Veranderingen in de vetverdeling, die vaak al tijdens de perimenopauze beginnen, kunnen het hormonale effect op de luchtwegen versterken.
- Snurken tijdens de perimenopauze houdt verband met onregelmatige schommelingen in oestrogeen, niet alleen met de uiteindelijke afname die de menopauze kenmerkt.
- Vetmassa rond de romp werd onafhankelijk in verband gebracht met regelmatig snurken in een onderzoek uit 2020 in BMC Women's Health onder vrouwen in de menopauzale overgang.
- Snurken dat van nacht tot nacht wisselt, is kenmerkend voor de perimenopauze. Snurken dat elke nacht aanhoudt, is kenmerkend na de menopauze.
Zo herkent u of snurken tijdens de perimenopauze hormonaal is of op slaapapneu wijst
Hormonaal snurken tijdens de perimenopauze is meestal houdingsgebonden of gerelateerd aan verstopping, komt en gaat met hormonale schommelingen en gaat niet gepaard met waargenomen ademstops. Obstructieve slaapapneu (OSA) gaat daarentegen vaak gepaard met hard snurken, naar adem happen, verslikgeluiden of ademstops die een bedpartner opmerkt, en met overmatige slaperigheid overdag. De twee kunnen elkaar overlappen. Dat is mede de reden waarom slaapapneu bij vrouwen zo vaak over het hoofd wordt gezien in deze levensfase.
Eenvoudige screeningsinstrumenten kunnen helpen bepalen welk patroon van toepassing is. De Berlijnse Vragenlijst, een veelgebruikt screeningsinstrument met vragen over hoe hard iemand snurkt, waargenomen ademstops, vermoeidheid overdag en bloeddruk, is een gebruikelijk startpunt dat huisartsen en slaapklinieken gebruiken om patiënten met een hoger risico aan te merken voor een formeel slaaponderzoek. De vragenlijst stelt op zichzelf geen OSA vast, maar een score die op een hoog risico wijst, is een goede reden om een arts te vragen naar een slaaponderzoek of een verwijzing naar een slaapkliniek.
Een bilaterale ovariëctomie (chirurgische verwijdering van beide eierstokken) biedt een nuttig natuurlijk experiment om te onderzoeken hoeveel hormonen op zichzelf uitmaken. Uit een analyse uit 2018 in het American Journal of Epidemiology van de cohorten uit de Nurses’ Health Study, waarin 104,300 vrouwen na de menopauze 12 jaar werden gevolgd, bleek dat vrouwen die deze operatie hadden ondergaan 43% meer kans hadden om OSA te ontwikkelen dan vrouwen die op natuurlijke wijze de menopauze hadden bereikt. Dat verschil suggereert dat hormonen een meetbare, onafhankelijke rol spelen bij de stabiliteit van de luchtwegen, los van alleen leeftijd.
Waarom slaapproblemen tijdens de perimenopauze makkelijk over het hoofd worden gezien
Snurken tijdens de perimenopauze komt zelden alleen voor. Het gaat meestal samen met opvliegers, nachtelijk zweten en algemene dyssomnie, een brede medische term voor elke verstoring van het normale slaappatroon, zoals moeite met inslapen, vaak wakker worden en een slechte slaapkwaliteit. Omdat zoveel slaapproblemen op middelbare leeftijd op één hoop worden gegooid als ‘gewoon de perimenopauze’, kan een nieuw ademhalingsprobleem maanden of zelfs jaren onopgemerkt blijven.
Uit een bevolkingsonderzoek uit 2003 van Kravitz en collega’s, gepubliceerd in het tijdschrift Menopause, bleek dat zelfgerapporteerde slaapproblemen toenamen naarmate vrouwen verder door de menopauzale overgang gingen. De auteurs merkten op dat dit patroon niet volledig werd verklaard door alleen vasomotorische symptomen zoals opvliegers. Dat is belangrijk, omdat het erop wijst dat ademhalings- en slaapgerelateerde problemen zich enigszins onafhankelijk kunnen ontwikkelen van de meer algemeen bekende symptomen van de menopauze. Ook een vrouw zonder merkbare opvliegers kan nieuw, hormoongerelateerd snurken krijgen.
Als je niet zeker weet of je vaak wakker wordt door opvliegers, algemene dyssomnie of daadwerkelijke ademstops, kun je eenvoudig beginnen door twee weken lang drie dingen bij te houden: hoe vaak je wakker wordt, of een partner snurken of naar adem happen heeft opgemerkt, en hoe slaperig je je de volgende dag voelt. Dat overzicht is nuttige informatie om mee te nemen naar een afspraak met de huisarts en helpt de arts bepalen of het zinvol is om een formeel slaaponderzoek te regelen, klinisch bekend als polysomnografie. In veel EU-landen kan dat tegenwoordig een vereenvoudigde ademhalingstest thuis betekenen in plaats van een volledige overnachting in een slaapkliniek, wat historisch gezien een van de belangrijkste redenen is waarom de diagnose vertraging oploopt.

Wat helpt nu tegen snurken tijdens de perimenopauze
Verschillende wetenschappelijk onderbouwde stappen kunnen snurken tijdens de perimenopauze verminderen terwijl de hormoonspiegels nog schommelen, voordat hormoontherapie wordt overwogen of een uitgebreid slaaponderzoek wordt uitgevoerd. Deze pakken de twee mechanismen achter vroeg snurken aan: zwelling van het neusslijmvlies en verslapping van de luchtwegspieren.
1Pas het tijdstip waarop je alcohol drinkt aan
Alcohol ontspant de keelspieren en verergertt neusverstopping. Vermijd alcohol binnen drie tot vier uur voor het slapengaan; dit is een eenvoudige eerste stap die wordt aanbevolen door Britse specialisten in de menopauze en snurken.
2Slaap op je zij
Houdingsgebonden snurken komt vooral vaak voor tijdens de perimenopauze, omdat zwelling van het neusslijmvlies een toch al nauwere luchtweg verder vernauwt wanneer je op je rug ligt. Op je zij slapen of een positioneringskussen gebruiken kan het snurken merkbaar verminderen.
3Houd de vetverdeling onder controle
Omdat vetmassa op de romp onafhankelijk verband hield met regelmatig snurken tijdens de menopauzale overgang, kan het helpen om gewicht en middelomtrek bij te houden naast de algemene conditie, ook zonder groot algemeen gewichtsverlies.
4Pak neusverstopping rechtstreeks aan
Omdat schommelende oestrogeenspiegels het neusslijmvlies doen opzwellen, pakt het rechtstreeks aanpakken van neusverstopping, in plaats van alleen de keel, het werkelijke mechanisme achter een groot deel van het vroege snurken tijdens de perimenopauze aan.
5Overweeg eerst een niet-hormonale neusgerichte optie
Bij nieuw, houdingsgebonden of door neusverstopping veroorzaakt snurken, zonder waargenomen ademstops of ernstige slaperigheid overdag, kan een neusgerichte optie die de doorgankelijkheid van de luchtweg rechtstreeks verbetert een redelijke eerste stap zijn, voordat hormoontherapie wordt overwogen of een uitgebreid slaaponderzoek wordt uitgevoerd.
De onderstaande tabel vergelijkt gangbare aanpakken op basis van hun werking en waarvoor ze het meest geschikt zijn.
| Optie | Werking | Meest geschikt voor |
|---|---|---|
| Uitwendige neusstrips | Houdt de buitenste neusgaten van buitenaf open | Mild, incidenteel snurken door neusverstopping |
| Back2Sleep-neusstent | CE-gecertificeerde zachte siliconenstent van klasse I die de interne neusholte van binnenuit openhoudt, zonder elektriciteit, geluid of slangen | Nieuw, neusgerelateerd of houdingsgebonden snurken en milde tot matige OSA; zonder recept te gebruiken |
| Mandibulaire repositiebeugel | Verplaatst de kaak en tong naar voren | Snurken dat vooral wordt veroorzaakt door de stand van de tong of kaak en niet door neusverstopping |
| CPAP-therapie | Voert continu lucht onder druk toe via een masker | Matige tot ernstige OSA, bevestigd met een slaaponderzoek |
- Leefstijlaanpassingen die neusverstopping en lichaamshouding aanpakken, werken het best wanneer snurken tijdens de perimenopauze nieuw is en af en toe voorkomt.
- Een neusgerichte optie pakt hetzelfde zwellingsmechanisme aan dat vroege hormonale snurken veroorzaakt, anders dan een kaakverplaatsingsbeugel.
- CPAP blijft de standaardbehandeling voor bevestigde matige tot ernstige OSA. Een neusdilatator is geen vervanging zodra die diagnose is gesteld.
Kan hormoontherapie snurken tijdens de perimenopauze stoppen
Hormoonvervangende therapie (HRT) wordt soms besproken als een manier om slaapproblemen door de menopauze te verlichten, omdat het de schommelingen in oestrogeen kan stabiliseren die verband houden met zwelling van het neusslijmvlies en verminderde spierspanning in de luchtwegen. Er is nog weinig en tegenstrijdig onderzoek naar de mate waarin HRT specifiek snurken of de ernst van OSA verbetert. Je kunt dit dus het beste met een arts bespreken in plaats van het als een gegarandeerde oplossing te zien. Sommige onderzoeken wijzen erop dat hormoontherapie bepaalde vrouwen kan helpen, maar bij waarschuwingssignalen is dit geen vervanging voor een diagnose van slaapapneu.
Een huisarts, gynaecoloog of menopauzespecialist kan je helpen de risico's en voordelen van HRT af te wegen, los van het snurken. Als het snurken gepaard gaat met waargenomen ademstops, verstikking of ernstige vermoeidheid overdag, vraag dan specifiek naar een slaaponderzoek. Dat kan in veel EU-zorgstelsels tegenwoordig vaak thuis worden geregeld als slaapapneutest, in plaats van een overnachting in het ziekenhuis. Dat verschil is belangrijk, omdat zo een van de grootste praktische hindernissen voor een juiste diagnose wegvalt: een lange wachtlijst voor het ziekenhuis.
Wat gebruikers van Back2Sleep zeggen
Welke Back2Sleep is geschikt voor jou?
Terwijl je uitzoekt waardoor je snurkt, is het goed om te weten dat je op twee manieren kunt beginnen.
SnoreKit
De 4 maten (S, M, L, XL) en 3 glijmiddelen, zodat je de stent vindt die bij je past.
€44.90
Koop de SnoreKitDoos met één maat
1 stent in jouw maat en 3 glijmiddelen, zodat je verder kunt.
€34.00
Kies mijn maat- Medisch hulpmiddel met CE-markering
- Ontworpen in Frankrijk, gemaakt in Duitsland
- Gratis bezorging op het Europese vasteland
Weet je niet zeker of je gesnurk onschuldig is? Doe de slaaprisicotest.
Veelgestelde vragen
Waarom ben ik in mijn 40e begonnen met snurken?
Nieuw gesnurk als je in de 40 bent, houdt vaak verband met de perimenopauze, de overgangsperiode van jaren waarin het oestrogeengehalte onvoorspelbaar schommelt. Door die schommelingen kan het neusslijmvlies opzwellen en de spierspanning in de keel afnemen, waardoor je op bepaalde momenten in je cyclus sneller gaat snurken, ook al ben je nog niet gestopt met menstrueren.
Wat is het verschil tussen perimenopauze en menopauze als het om slaapproblemen gaat?
Tijdens de perimenopauze schommelt het oestrogeengehalte en treedt vaak af en toe snurken op dat samenhangt met verstopping. De menopauze betekent dat het oestrogeengehalte zich op een blijvend laag niveau heeft gestabiliseerd. Dat gaat samen met vaker constant, nachtelijk snurken en een hoger percentage obstructieve slaapapneu, ongeveer 47-67% bij vrouwen na de menopauze, volgens een overzicht uit 2016 in het Journal of Sleep Medicine and Disorders.
Kan perimenopauze slaapapneu veroorzaken?
Er is niet aangetoond dat de perimenopauze rechtstreeks slaapapneu veroorzaakt, maar hormonale schommelingen houden verband met een grotere kans op ademhalingsstoornissen tijdens de slaap. Een overzichtsartikel uit 2025 in het Journal of Clinical Medicine meldde dat 16-47% tijdens de perimenopauze last had van slaapstoornissen, en dat dit percentage na de menopauze verder stijgt. Het risico neemt dus geleidelijk toe en ontstaat niet plotseling.
Wordt snurken tijdens de perimenopauze beter of erger na de menopauze?
Bij veel vrouwen wordt snurken na de menopauze constanter in plaats van wisselend, omdat het oestrogeenniveau niet langer schommelt en laag blijft. Het percentage obstructieve slaapapneu na de menopauze (47-67%) is aanzienlijk hoger dan het percentage slaapstoornissen tijdens de perimenopauze (16-47%). De klachten houden daarom vaak aan of verergeren, in plaats van vanzelf te verdwijnen.
Kan HST snurken als gevolg van de menopauze stoppen?
Hormoonvervangende therapie kan sommige slaapgerelateerde klachten verlichten door de oestrogeenspiegels te stabiliseren, maar onderzoek naar het specifieke effect ervan op snurken of de ernst van slaapapneu is nog beperkt en laat gemengde resultaten zien. Het is geen gegarandeerde oplossing en mag een verwijzing voor slaaponderzoek niet vervangen als er waargenomen ademstops of ernstige vermoeidheid overdag optreden.
Welk hormoon veroorzaakt snurken bij vrouwen?
Oestrogeen en progesteron worden beide in verband gebracht met snurken bij vrouwen. Schommelingen in oestrogeen kunnen het neusslijmvlies doen opzwellen, terwijl een daling van progesteron, dat normaal gesproken de ademhalingsspieren helpt stimuleren, de spierspanning in de bovenste luchtwegen kan verminderen. Samen helpen deze hormonale verschuivingen verklaren waarom snurken vaak begint tijdens de perimenopauze en na de menopauze aanhoudt.
Hoe weet ik of mijn snurken hormonaal is of een teken van slaapapneu?
Hormonale snurkklachten zijn doorgaans wisselend, houdingsafhankelijk en gaan niet gepaard met waargenomen ademstops. Mogelijke slaapapneu gaat gepaard met luid snurken en naar adem happen, stikken of ademstops die een partner opmerkt, evenals slaperigheid overdag. Screeningstools zoals de Berlijnse vragenlijst kunnen helpen bepalen wanneer het zinvol is om een verwijzing voor een formeel slaaponderzoek aan te vragen.
4 maten, €44.90Bekijk