Wat het bewijs zegt over luchtweg-tandheelkunde en de bewering dat CPAP alleen het symptoom behandelt
Wat luchtweggerichte tandheelkunde wel en niet kan veranderen aan je slaapapneu, getoetst aan gepubliceerd bewijs
Voordat je privé betaalt voor een luchtwegonderzoek, lees je hier welke onderdelen van het argument over de onderliggende oorzaak standhouden op basis van klinisch bewijs en welke dat stilletjes niet doen.
Het korte antwoord over luchtweggerichte tandheelkunde en CPAP
Luchtweggerichte tandheelkunde is een behandelwijze, geen erkende medische specialisatie. Een tandarts die zich richt op de luchtweg screent op slaapgerelateerde ademhalingsproblemen en behandelt sommige daarvan met mondbeugels, expansie, orthodontie en tongoefeningen. De bewering dat CPAP alleen het symptoom behandelt terwijl de tandarts de onderliggende oorzaak aanpakt, houdt geen stand. Continue positieve luchtwegdruk, of CPAP, is een pneumatische spalk die het dichtklappen van de luchtweg zelf opheft, precies op de plek waar dit gebeurt. Een mandibulair repositieapparaat valt in dezelfde categorie. Geen van beide verandert je anatomie blijvend en beide werken niet meer zodra je ze niet meer gebruikt.
Delen van dit vakgebied zijn daadwerkelijk wetenschappelijk onderbouwd. Mondbeugels helpen veel mensen met milde tot matige obstructieve slaapapneu, en de twee belangrijkste soorten beugels houden de luchtweg op verschillende manieren open. Andere onderdelen berusten op veel dunnere grond. Op deze pagina wordt elke bewering beoordeeld en vervolgens uitgelegd wat je land al vergoedt.
- Het screeningsgedeelte van luchtweggerichte tandheelkunde is reëel. De slogan over de onderliggende oorzaak is marketing.
- CPAP en een mondbeugel zijn beide mechanische spalken en genezen dus niets.
Wat luchtweggerichte tandheelkunde werkelijk is en wat tijdens de beoordeling wordt onderzocht
Luchtweggerichte tandheelkunde beschouwt de mond als onderdeel van een ademhalingssysteem, niet alleen als een gebit. Het onderzoek is echte klinische zorg, maar het is screening en geen diagnose.
Bij een typische luchtwegbeoordeling worden de tonggrootte en rustpositie, de vorm en boogbreedte van het gehemelte, de kaakstand, tandslijtage door slaapbruxisme, het zachte weefsel in de keel en nachtelijk mondademen vastgelegd. De gebruikelijke instrumenten zijn de STOP-BANG-vragenlijst, de Epworth Sleepiness Scale en de Mallampati-score: een snelle beoordeling van hoeveel van je keel zichtbaar is. Bevindingen zoals retrognathie, micrognathie, macroglossie, hypertrofie van de amandelen en neusamandelen of een te korte tongriem, ook ankyloglossie genoemd, worden gemarkeerd en doorverwezen.
Kinderen en volwassenen vormen twee afzonderlijke argumenten
Bij kinderen is de craniofaciale groei nog niet voltooid, waardoor orthodontische behandelingen de structuur kunnen veranderen. Bij volwassenen is de groei voltooid. Eén ongedifferentieerd luchtwegverhaal dat aan een 45-jarige wordt verkocht, leent bewijs voor kinderen voor een probleem bij volwassenen.
- Screening binnen de luchtweg-tandheelkunde brengt vaak aan het licht wat een routinematige tandheelkundige controle mist.
- Screening is geen diagnose en geen tandheelkundig onderzoek vervangt een slaaponderzoek.
- Het bewijs bij kinderen en dat bij volwassenen zijn niet uitwisselbaar.
Waarom CPAP een mechanische spalk is en geen symptoommasker
CPAP dempt geen symptoom. Het levert lucht onder druk die de dichtvallende keelholte fysiek openhoudt. Daarom stoppen de ademstilstanden zolang het apparaat werkt.
Dit is het deel dat geen enkele pagina over luchtweg-tandheelkunde hardop benoemt. Een mandibulair repositieapparaat werkt op dezelfde manier: mechanisch, elke nacht en omkeerbaar, waarbij het voordeel eindigt zodra je het uitneemt. Volgens diezelfde logica veroordeelt de slogan het orale hulpmiddel dat de tandarts verkoopt.
De eerlijke vergelijking werkt beide kanten op. Een meta-analyse uit 2022 in Cureus bundelde 8 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken onder ongeveer 316 patiënten. CPAP verlaagde de apneu-hypopneu-index (AHI) significant sterker dan een mandibulair repositieapparaat, met een gemiddeld verschil van -5,83 (95%-BI -8,85 tot -2,81, p<0,01). Slaperigheid overdag liet een ander beeld zien: geen significant verschil op de Epworth Sleepiness Scale (MD 0,23, 95%-BI -0,24 tot 0,70, p=0,34).
Dit is het bewijs dat tegen CPAP pleit. De SAVE-studie (New England Journal of Medicine, 2016) concludeerde dat CPAP, gemiddeld 3,3 uur per nacht gebruikt gedurende een gemiddelde follow-up van 3,7 jaar, het aantal terugkerende ernstige cardiovasculaire gebeurtenissen niet verminderde bij volwassenen met matige tot ernstige OSA en bestaande hart- en vaatziekten. Slaperigheid en kwaliteit van leven verbeterden wel. Marketing voor luchtweg-tandheelkunde leunt op dat resultaat zonder het te noemen, en 3,3 uur is geen volledige nacht waarin de luchtweg wordt opengehouden.
Therapietrouw is eerlijk gezegd het zwakke punt. In een Deens cohort uit 2025 van 1.907 patiënten, beschreven in het Journal of Clinical Sleep Medicine, hield 39% zich op lange termijn niet aan CPAP. De therapietrouw hing samen met de ernst: 89% bij ernstige OSA, 71% bij matige en 55% bij milde OSA. Milde apneu is precies de categorie waarop marketing voor luchtweg-tandheelkunde zich het sterkst richt.
| Interventie | Hoe het werkt | Omkeerbaar | Best beschikbare bewijs |
|---|---|---|---|
| CPAP, in Frankrijk PPC genoemd | Perst lucht onder druk in de keelholte om deze open te houden | Ja | Grootste AHI-reductie (Cureus, 2022) |
| Mandibulair repositieapparaat | Houdt de onderkaak naar voren om de luchtweg te verwijden | Ja | Even effectief als CPAP tegen slaperigheid, maar minder effectief voor AHI (Cureus, 2022) |
| Myofunctionele therapie | Traint de spierspanning van tong en keel opnieuw | Gedeeltelijk | Ongeveer 50% AHI-reductie bij volwassenen, als aanvullende behandeling (SLEEP, 2015) |
| Maxillomandibulaire advancement (MMA) | Verplaatst beide kaken operatief naar voren | Nee | 86,0% succes, maar 43,2% genezing (Sleep Medicine Reviews, 2010) |
| Neusstent of interne dilatator | Houdt het nasale segment van de luchtweg open | Ja | Beïnvloedt de nasale weerstand, niet de faryngeale collaps |
- CPAP wint op AHI-reductie, en beide zijn gelijkwaardig wat betreft slaperigheid overdag.
- Het SAVE-resultaat beschrijft een gebruiksduur van 3,3 uur, niet het principe van spalken.
Slaapapneu heeft vier mechanismen en tandheelkunde bereikt er één
De grondoorzaak van slaapapneu kan pas toetsbaar worden zodra je definieert wat een oorzaak is. Marketing rond luchtweggerichte tandheelkunde doet dat nooit. Obstructieve slaapapneu heeft ten minste vier erkende endotypen, en alleen het eerste daarvan is craniofaciaal. Gepubliceerd onderzoek naar endotypen pleit expliciet tegen behandelingen die als één wondermiddel voor alles gelden.
| Endotype | Wat gaat er mis | Kan een luchtwegtandarts dit aanpakken |
|---|---|---|
| Collabeerbare anatomie, hoge Pcrit | De farynx sluit zich bij lage druk door de kaakstand, tongomvang of anatomische verdringing | Gedeeltelijk, en dit is het tandheelkundige aangrijpingspunt |
| Lage arousaldrempel | Je wordt wakker bij de kleinste ademhalingsstoornis, waardoor de slaap wordt gefragmenteerd | Nee |
| Hoge loop gain | De ventilatoire regeling schiet door en blijft achter, waardoor de ademhaling instabiel wordt | Nee |
| Slechte spierresponsiviteit | De dilatatorspieren van de bovenste luchtweg compenseren tijdens de slaap onvoldoende | Indirect, via myofunctionele therapie |
De collapsibiliteit van de bovenste luchtweg is één van de vier aangrijpingspunten. Een tandarts kan die beïnvloeden. Een tandarts kan je loop gain of arousaldrempel niet beïnvloeden, en daar valt de framing van ‘we behandelen de oorzaak’ uiteen.
- Slechts één van de vier OSA-mechanismen is anatomisch en dus dentaal.
- Resterende apneu na een goed passend hulpmiddel wijst vaak op een niet-anatomisch endotype.
- Vraag elke clinicus die structurele ingrepen aanhaalt welk endotype volgens hem of haar op jou van toepassing is.
Wat het bewijs wel en niet ondersteunt
Begin met de zin die de zaak beslecht. Een synthese van het bewijs uit januari 2026 in het Journal of the American Dental Association, gebaseerd op de Consensus van de American Academy of Dental Sleep Medicine uit 2024, concludeerde dat geen enkele opkomende dentale therapie voldeed aan de criteria voor monotherapie in de eerste lijn voor obstructieve slaapapneu of snurken, ter vervanging van mandibulaire repositiehulpmiddelen. Dat is de tandheelkundige slaapgeneeskunde die zichzelf beoordeelt.
Het pediatrische beeld is gunstiger, maar nog steeds voorzichtig. De richtlijn van de American Thoracic Society uit 2024 stelt dat kinderen met persisterende OSA en specifieke craniofaciale kenmerken mogelijk in aanmerking komen voor orthodontische of dentofaciale orthopedische behandeling. Dat is een voorwaardelijke aanbeveling met zeer lage zekerheid. Een cross-overonderzoek uit 2024 bij niet-obese kinderen wees in dezelfde richting: adenotonsillectomie als eerste interventie presteerde beter dan palatale expansie.
Tong- en keeloefeningen blijken beter stand te houden dan critici verwachten. Een systematische review uit 2015 in SLEEP vond dat myofunctionele therapie de AHI bij volwassenen met ongeveer 50% verlaagde, van 24,5 naar 12,3 gebeurtenissen per uur, verspreid over 9 onderzoeken met 120 patiënten, en bij kinderen met 62%. De auteurs noemden het een aanvulling, geen vervanging. Zelfs de meest invasieve structurele optie leidt niet tot genezing: maxillomandibulaire advancement verlaagde de gemiddelde AHI van 63,9 naar 9,5 gebeurtenissen per uur, met een gepoold chirurgisch succespercentage van 86,0%, maar slechts 43,2% bereikte een AHI onder 5 (Sleep Medicine Reviews, 2010).
Expansie van het gehemelte bij volwassenen is de meest omstreden claim in het vakgebied.
De mediaanpalatinale sutuur, de naad die over het gehemelte loopt, vergroeit met de leeftijd. Rapid maxillary expansion werkt bij een opgroeiend kind omdat die naad nog kan openen. Bij een volwassene gebeurt dat mogelijk niet, en het kantelen van tanden in plaats van echte skeletale verbreding is een gedocumenteerde uitkomst. Skeletaal verankerde technieken zoals MARPE bestaan omdat de conventionele aanpak na de groei niet meer werkt.
Patiënten krijgen voor expansie bij volwassenen doorgaans een prijsopgave van ongeveer EUR 2.500 tot EUR 10.000, zonder dat hun wordt verteld dat het debat nog niet is beslecht. Vraag hoe de praktijk zal aantonen dat je sutuur daadwerkelijk is gescheiden, in plaats van dat je kiezen alleen zijn gekanteld.
- De eigen synthese van de tandheelkundige slaapgeneeskunde uit 2026 sluit opkomende tandheelkundige therapieën uit als monotherapie van eerste keus.
- Het sterkste bewijs voor luchtweg-tandheelkunde komt uit de kindergeneeskunde, en zelfs daar is de zekerheid zeer laag.
- Een operatie is de enige echt structurele optie, en bij de meeste patiënten blijft er restziekte bestaan.
Wat levert een onderzoek door een luchtweg-tandarts je daadwerkelijk op?
Bijna geen enkele pagina over luchtweg-tandheelkunde vertelt je wat de afspraken inhouden. Als je de volgorde kent, kun je twee offertes vergelijken.
- Het screeningsbezoek. Anamnese, vragenlijsten, een intraoraal en gelaatsonderzoek, en soms foto's en gebitsmodellen.
- Beeldvorming. Veel praktijken maken een CBCT-scan voor volum analyse van de luchtwegen. Daarbij krijg je een stralingsdosis van cone-beambeeldvorming, dus vraag hoe hoog die dosis is en wat de scan verandert.
- Het slaaponderzoek. De diagnose wordt gesteld op basis van polysomnografie of een slaapapneuonderzoek thuis (HSAT), aangevraagd door een arts, waarbij je AHI en doorgaans ook de zuurstofdesaturatie-index (ODI) worden gerapporteerd.
- Aanpassen en titreren. Het hulpmiddel wordt tijdens meerdere titratieafspraken geleidelijk verder ingesteld. De Duitse DGZS-richtlijn specificeert stappen van maximaal 1 mm.
- Bewijzen dat het werkt. Vervolgonderzoek tijdens de slaap met het hulpmiddel op zijn plaats, gevolgd door een tandheelkundige controle na 6 maanden en daarna jaarlijks.
Stap vijf wordt het vaakst overgeslagen en is het belangrijkst. De gezamenlijke richtlijn uit 2024 van de American Academy of Sleep Medicine en de American Academy of Dental Sleep Medicine, gebaseerd op een systematische review van 51 artikelen, beveelt vervolgonderzoek tijdens de slaap aan om de werkzaamheid te bevestigen, onder toezicht van gekwalificeerde tandartsen. Een comfortabel hulpmiddel is geen bewijs dat het heeft gewerkt.
- A quote with no follow-up sleep testing is incomplete, whatever the price.
- Een offerte zonder vervolgonderzoek naar de slaap is onvolledig, ongeacht de prijs.
- De titratie verloopt in millimeters over meerdere bezoeken, dus begroot naast geld ook tijd.
Probeer Back2Sleep vanavond →
Wie mag slaapapneu in Europa wettelijk diagnosticeren en wie betaalt?
Luchtwegtandarts is nergens in de EU een beschermde titel. De European Academy of Dental Sleep Medicine stelt dat haar accreditatie vrijwillig is, geen nieuwe specialisatie binnen de tandheelkunde vertegenwoordigt en geen wettelijke kwalificatie, bevoegdheid of vergunning verleent om tandheelkundige slaapgeneeskunde te beoefenen. Accreditatie duidt op opleiding, niet op diagnostische bevoegdheid.
| De diagnose blijft bij artsen, en dat geldt ook voor de vergoeding. Een particulier luchtwegonderzoek kan niets opleveren dat uw nationale betaler erkent. | Wie stelt de diagnose | Traject en vergoeding van het hulpmiddel |
|---|---|---|
| Frankrijk | Ventilatoire polygrafie of polysomnografie, voorgeschreven door een arts: longarts, KNO-arts, cardioloog of huisarts | De orthèse d'avancée mandibulaire (OAM) wordt als eerstelijnsbehandeling vergoed bij matige OSA met een AHI van 15-30/uur, zonder ernstcriteria, wat betekent: minder dan 10 micro-arousals per uur en geen ernstige cardiovasculaire comorbiditeit. Als tweedelijnsbehandeling bij een AHI boven 30/uur of na weigering van CPAP. Vergoed sinds 2019, met recept en voorafgaande toestemming |
| Duitsland | Slaaparts. De richtlijn van de DGZS vereist vóór vervaardiging een medische verwijzing en een recept | De Unterkieferprotrusionsschiene (UPS) werd via besluiten van de G-BA van 24 februari en 6 mei 2021 opgenomen in de wettelijke vergoeding. Daarvoor betaalde men deze zelf |
| Verenigd Koninkrijk | Slaapdienst van de NHS | NICE NG202 (2021) beveelt een op maat gemaakte mandibulaire advancespalk aan voor volwassenen met matige OSAHS en symptomatische milde OSAHS, wanneer het gebit geschikt is en CPAP wordt geweigerd of niet wordt verdragen |
NICE noemt ook contra-indicaties die op pagina's over luchtwegdentistry worden weggelaten. Half op maat gemaakte splints kunnen ongeschikt zijn bij actieve parodontitis, onbehandeld tandbederf, weinig of geen tanden of gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen. Ernstige OSAHS valt onder een openstaande NICE-aanbeveling voor onderzoek en is dus onopgelost, geen mogelijkheid voor off-labelgebruik. Particuliere tandheelkundige slaapbeoordelingen en hulpmiddelen in het VK kosten doorgaans ongeveer GBP 1.000 tot GBP 3.500.
De Europese referentierichtlijn beoordeelde een maagbypass, op maat gemaakte mandibulaire hulpmiddelen, stimulatie van de nervus hypoglossus, myofunctionele therapie en positioneringstherapie. De terminologie verschilt aan elke grens: OAM in Frankrijk, UPS in Duitsland, MAD of MAS in het VK, SAHOS in het Frans en OSAHS in Britse richtlijnen.
- Geen enkele tandarts in de EU kan de diagnose afgeven die uw verzekeraar nodig heeft.
- Frankrijk, Duitsland en het VK hebben allemaal vergoede trajecten voor orale hulpmiddelen die bij een arts beginnen.
Het nasale segment dat tandartsen voor luchtwegproblemen zelden meten
Een beoordeling waarbij het gehemelte, de tong, de kaak en de amandelen worden onderzocht, maar de neusdoorgankelijkheid nooit wordt gemeten, is onvolledig. Neusweerstand wordt tijdens CPAP de belangrijkste bepalende factor voor de totale weerstand van de bovenste luchtweg en is een gedocumenteerde voorspeller van CPAP-intolerantie. Een monobloc-mandibulair hulpmiddel faalt volledig wanneer neusobstructie mondademhaling veroorzaakt en de orale afsluiting verbreekt.
De cijfers ondersteunen dit. In een onderzoek uit 2020 in Dentistry Journal hadden 97 poliklinische patiënten met OSA uit de slaap-tandheelkunde een gemiddelde maximale nasale inspiratoire flow (PNIF) van 101,3 L/min, tegenover 134,2 L/min bij 105 gezonde controlepersonen, met gemiddelde NOSE-scores van 29,1, wat tegen matige neusobstructie aanligt. Rhinomanometrie, PNIF en de NOSE-schaal zijn snel, goedkoop en worden routinematig overgeslagen.
Hier komt Back2Sleep in beeld, en de afbakening is beperkt. Het is een CE-gecertificeerde intranasale stent van zacht siliconenmateriaal, klasse I, die de neusluchtweg tijdens de slaap openhoudt bij snurken en lichte tot matige OSA. Geen recept, geen elektriciteit, geen geluid, geen slangetjes en een starterkit met vier maten voor ongeveer EUR 39. Zolang een nasale oorzaak nog mogelijk is, is dit een goedkope en omkeerbare optie om te proberen voordat je duizenden euro's uitgeeft aan een privéonderzoek.
Twee beperkingen, volgens ons eigen betoog. De stent is ook een mechanische spalk, dus hij verbouwt niets en geneest niets. Hij is nooit een vervanging voor CPAP bij ernstige OSA, en de diagnose wordt nog steeds gesteld via een door een arts aangevraagd slaaponderzoek.
- Neusobstructie komt vaak voor bij tandheelkundige slaap-patiënten en voorspelt het mislukken van CPAP en hulpmiddelen.
- Vraag bij elke beoordeling van de luchtwegen om PNIF of de NOSE-schaal, want geen van beide is duur.
- Een nasaal hulpmiddel behandelt alleen het neussegment, wat helpt wanneer dat jouw probleem is.
Een vierstappenplan vóór je betaalt voor luchtweg-tandheelkunde
1Laat de diagnose eerst via het nationale zorgstelsel stellen
Vraag je huisarts om een slaaponderzoek. In Frankrijk betekent dat polygraphie ventilatoire of polysomnographie; elders begint het met een slaapapneutest thuis. Zonder een AHI-waarde kan niemand zeggen of een hulpmiddel geschikt voor je is.
2Controleer of jouw ernstcategorie al wordt vergoed
Matige OSA met een mondbeugel wordt in Frankrijk vergoed, in Duitsland gedekt en in het VK via de NHS geregeld. Veel mensen die een privéofferte krijgen, vallen al binnen een vergoed traject.
3Laat de neus- en endotypevraag hardop stellen
Vraag om een meting van de neusdoorgankelijkheid en vraag welk mechanisme volgens de behandelaar je apneu veroorzaakt. Positietherapie en neusbehandeling zijn goedkope tests van goedkope hypotheses.
4Maak vervolgonderzoek een voorwaarde voor elke betaling
Welk hulpmiddel je ook accepteert, spreek vooraf af dat een vervolg-slaaponderzoek bevestigt dat het werkt. Anders koop je met de offerte hoop in plaats van behandeling.
- Eerst de diagnose, daarna het vergoede traject en pas als laatste privé-uitgaven.
- Test de goedkope hypotheses, nasaal en positioneel, vóór de dure structurele hypotheses.
Wat gebruikers van Back2Sleep zeggen
Veelgestelde vragen
Is airway-tandheelkunde legitiem of is het oplichting?
Airway-tandheelkunde is legitiem als screening, maar wordt in marketing overdreven voorgesteld. Het onderzoek brengt daadwerkelijk risicofactoren aan het licht die bij een routinecontrole bij de tandarts worden gemist. De claim dat de oorzaak wordt aangepakt, houdt echter geen stand: een in januari 2026 verschenen evidence synthesis in het Journal of the American Dental Association concludeerde dat geen enkele nieuwe tandheelkundige therapie voldeed aan de criteria voor monotherapie als eerstelijnsbehandeling van slaapapneu.
Kan een tandarts slaapapneu diagnosticeren, of heb ik nog steeds een slaaponderzoek nodig?
U hebt nog steeds een slaaponderzoek nodig. In Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk mag alleen een arts obstructieve slaapapneu diagnosticeren, met polysomnografie of een slaapapneuonderzoek thuis. De tandarts voert de screening uit, maakt het apparaat en stelt het af. Airway dentist is nergens in de EU een beschermde of erkende beroepstitel.
Behandelt CPAP de oorzaak van slaapapneu of alleen de symptomen?
CPAP behandelt de obstructie zelf. Lucht onder druk houdt de keelholte open, waardoor de ademstiltes stoppen zolang het apparaat werkt. Het is geen genezing, omdat het effect stopt zodra u het gebruik staakt. Een mandibulair repositieapparaat werkt op dezelfde mechanische manier. Daarom vervaagt het onderscheid tussen oorzaak en symptoom.
Is een mandibulair repositiehulpmiddel even effectief als CPAP?
Niet wat het aantal apneus betreft. Een meta-analyse uit 2022 in Cureus van 8 gerandomiseerde onderzoeken met ongeveer 316 patiënten wees uit dat CPAP de apneu-hypopneu-index significant sterker verlaagde, met een gemiddeld verschil van -5.83. Wat slaperigheid overdag betreft waren de twee behandelingen gelijkwaardig op de Epworth Sleepiness Scale. Daarom geven veel mensen de voorkeur aan het hulpmiddel.
Kan je gehemelte als volwassene echt zonder operatie worden verbreed?
Dit is de meest omstreden bewering binnen dit vakgebied. De middengehemeltesutur vergroeit met de leeftijd, waardoor verbreding mogelijk eerder het kantelen van tanden dan echte skeletale expansie is. Technieken met skeletale verankering bestaan juist omdat de conventionele methode na de groei niet meer werkt. Met bedragen van EUR 2.500 tot EUR 10.000 koop je een debat waarover nog geen overeenstemming bestaat.
Hoeveel kost een luchtwegbeoordeling en wordt die vergoed?
Particuliere tandheelkundige slaapbeoordelingen en hulpmiddelen kosten in het VK doorgaans ongeveer GBP 1.000 tot GBP 3.500 uit eigen zak. Vergoeding verloopt daarentegen via de artsenroute. Frankrijk vergoedt de orthèse d'avancée mandibulaire als eerstelijnsbehandeling bij een AHI van 15-30 per uur, en Duitsland nam mandibulaire hulpmiddelen in 2021 op in de wettelijke dekking.
Kan myofunctionele therapie mijn slaapapneu genezen?
Nee, maar het helpt wel. Een systematische review uit 2015 in SLEEP wees uit dat myofunctionele therapie de apneu-hypopneu-index met ongeveer 50% bij volwassenen en 62% bij kinderen verlaagde. De auteurs presenteerden tong- en keeloefeningen als aanvulling op andere behandelingen, niet als vervanging. Verwacht verbetering naast een hulpmiddel, niet in plaats daarvan.
Wat is het verschil tussen een luchtwegtandarts en een gewone tandarts?
Een luchtweggerichte tandarts voegt een ademhalingsscreening toe aan het gebruikelijke tandheelkundige onderzoek. Daarbij worden de tongpositie, de vorm van het gehemelte, de kaakstand en mondademhaling gecontroleerd, waarna wordt doorverwezen voor een slaaponderzoek. De opleiding is vrijwillig. De European Academy of Dental Sleep Medicine stelt dat haar accreditatie geen wettelijke kwalificatie of vergunning verleent om tandheelkundige slaapgeneeskunde te beoefenen.
Klaar voor rustigere nachten? Ontdek de Back2Sleep-starterkit en vind de juiste pasvorm voor jou.
Weet je niet zeker of je risico loopt? Doe onze slaaprisicoscreening en ontdek het in slechts enkele minuten.
Wil je weten hoe het werkt? Ontdek de Back2Sleep-neusstent, ontworpen voor comfortabele en effectieve verlichting.