Okuno K, Ono Minagi H, Ikai K, et al. De werkzaamheid van een neusluchtwegstent (Nastent) bij obstructieve slaapapneu en de voorspelling van behandelresultaten
Journal of Oral Rehabilitation, 2019, 46(1):51-57 (online in 2018). DOI 10.1111/joor.12725 (PMID 30281824).
Prospectief onderzoek bij 30 patiënten (29 geanalyseerd). Nastent vermindert de REI significant (22.4 → 15.7, p<0.01) en verhoogt de minimale SpO₂ (81.9 → 86.6, p<0.01). Het gerelateerde congresabstract (SLEEP 2018, nr. 0555) meldt ook een daling van de ESS van 12.1 naar 6.7. De verhouding tussen de onderste en middelste luchtwegruimte (IAS/MAS) op de cephalogram voorspelt de behandelrespons met een sensitiviteit van 90.9% en een specificiteit van 88.9%. Een velofarynx die smaller is dan de hypofarynx voorspelt succes.
Bron: PubMed / DOI
Dellweg A, Kampmann M, Tschopp K. Evaluatie van een nasofaryngeale stent bij patiënten met obstructieve slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen
Journal of International Medical Research, 2022, 50(1):3000605211073302. DOI 10.1177/03000605211073302 (PMID 35062854).
Retrospectief onderzoek bij 122 patiënten die niet in aanmerking kwamen voor CPAP: 21 werden uitgesloten (14 wegens intolerantie, 7 wegens een onbruikbare registratie), 101 werden geanalyseerd. De Naśtent (in het Verenigd Koninkrijk gedistribueerd door Corinium Medical) wordt door het zorgteam ingebracht voor de eerste helft van de nacht. De AHI daalt gemiddeld van 24,6 naar 18,5 (−25%). 26% van de patiënten reageert op de behandeling (AHI-daling van meer dan 50% en AHI lager dan 20), 38% bij een geïsoleerde obstructie van het zachte gehemelte en 57% bij anteroposterieure collaps van het zachte gehemelte. De tube heeft geen effect op obstructies ter hoogte van de tongbasis of op obstructies op meerdere niveaus. In de hele groep neemt het snurken niet significant af, en een derde van de geanalyseerde patiënten meldt aanzienlijk ongemak. Bij een AHI-daling van 40% als drempel detecteert de tube 85,7% van de obstructies van het zachte gehemelte die bij endoscopie zijn vastgesteld: de tube kan als diagnostisch hulpmiddel worden gebruikt wanneer endoscopie niet beschikbaar is.
Bron: PubMed / DOI
Ohtsuka K, Baba R, Yamasawa W e.a. De effectiviteit van neusluchtwegstenttherapie voor de behandeling van mild tot matig obstructief slaapapneusyndroom
Respiratie, 2021, 100(3):193-200 (online in december 2020). DOI 10.1159/000512319 (PMID 33370725).
Prospectief, interventioneel pilotonderzoek met één behandelarm bij 71 patiënten (AHI 5 tot 20), met Nastent. De NAS verbetert de AHI, de AHI in rugligging, de RDI, de ODI en het snurkvolume significant (voor de meeste p<0,001). Volledige respons bij 25% en gedeeltelijke respons bij 10%, gehandhaafd na 1 maand. Betere slaapkwaliteit (PSQI 6.0 → 5.3). Ongeveer 30% van de patiënten verdroeg het hulpmiddel niet (bijwerkingen).
Bron: PubMed / DOI
Hirata Y, Satoh M. Pilotstudie naar een neusluchtwegstent voor de behandeling van obstructieve slaapapneu
Journal voor slaapstoornissen en therapie, 2015, 4(4):1000207. DOI 10.4172/2167-0277.1000207.
Pilotstudie bij 6 proefpersonen. De NAS werd door alle proefpersonen goed verdragen en de therapietrouw was goed. Het vermindert apneus/hypopneus en verbetert de zuurstofsaturatie bij lichte tot matige OSA. Het snurken verbeterde bij alle proefpersonen. Conclusie: een mogelijk alternatief voor patiënten die CPAP niet verdragen, of voor snurkers.
Bron: Journal of Sleep Disorders & Therapy, 2015, 4(4):1000207
Furuie W, Sasaki I, Uezato A, et al. Evaluatie van de verdraagbaarheid en effectiviteit van een nasale luchtwegstent
Tokyo Medical and Dental University, congresposter, 2017.
16 vrijwilligers zonder slaapapneu (AHI van 0 bij iedereen), onder wie 9 snurkers. Twee haakten af. Bij de overige 14 daalt het ongemak, gemeten met een vragenlijst, van 6.1 naar 3.2 tussen dag 4 en dag 9. Bij de 9 snurkers daalt de snurkindex van 0.260 naar 0.040. Sommige deelnemers haakten af vanwege het ongemak. Onderzocht hulpmiddel: Nastent.
Bron: Tokyo Medical and Dental University
Tendron A, Chabolle F, Blumen M. Evaluatie van de effectiviteit van de nasofaryngeale tube (Nastent®) bij snurken en slaapapneusyndroom tijdens slaapendoscopie onder medicamenteuze sedatie
Afdeling KNO- en hoofd-halschirurgie, Hôpital Foch (Parijs), poster, Congrès du Sommeil, Rijsel, november 2018.
Prospectief onderzoek bij 11 patiënten (1 eenvoudige snurker, 10 met lichte tot matige apneu). De arts brengt de buis in onder visuele controle, tijdens een endoscopie onder propofolsedatie. De tijdens deze endoscopie gemeten AHI is 6,0 ± 19,1 met de buis, tegenover 20,5 ± 12,6 bij diagnostische polygraphie (p < 0,001). Bij alle patiënten verdwijnen de gebeurtenissen, behalve bij één patiënt met een epiglottische obstructie. Het snurken verdwijnt bij 10 van de 11 patiënten. De auteurs concluderen dat de buis “een goed therapeutisch alternatief kan zijn” voor snurken of minimale tot matige apneu, en dat een onderzoek tijdens de natuurlijke slaap essentieel is om de werkzaamheid ervan te bevestigen.
Bron: Hôpital Foch, Parijs
Andere nasofaryngeale stents
Deze artikelen gaan niet over Back2Sleep of Nastent. Ze worden geciteerd om de techniek in de juiste context te plaatsen.
Traxdorf M, Hartl M, Angerer F, et al. Een nieuwe nasofaryngeale stent voor de behandeling van obstructieve slaapapneu: een casusreeks van nasofaryngeale stenting versus continue positieve luchtwegdruk (CPAP)
European Archives of Oto-Rhino-Laryngology, 2015/2016, 273(5):1307-1312. DOI 10.1007/s00405-015-3815-2 (PMID 26525882).
Onderzoek in één centrum bij een reeks van 8 patiënten (AHI bij aanvang ≥ 10), waarin de AlaxoStent (een nasofaryngeale stent van een andere fabrikant) gedurende twee nachten wordt vergeleken met CPAP. AHI vóór behandeling: 31,1; met de stent: 19,0 (−39%); met CPAP: 8,2. Het aantal obstructieve apneus daalt bij beide benaderingen met meer dan 94%. De auteurs schatten het responspercentage van de stent op 50%, vergelijkbaar met dat van een operatie, zonder complicaties.
Bron: PubMed / DOI
Yenigun A, Tugrul S, Dogan R, et al. Een haalbaarheidsstudie naar de behandeling van obstructief slaapapneusyndroom en snurken: nasofaryngeale stent
American Journal of Otolaryngology, 2020, 41(6):102460. DOI 10.1016/j.amjoto.2020.102460 (PMID 32247706).
Haalbaarheidsstudie bij 5 patiënten (milde OSA en snurken, geïsoleerde retropalatale obstructie), waarbij onder endoscopie met sedatie een zelfexpanderende nitinolstent werd geplaatst. De stent voorkomt dat het zachte gehemelte naar achteren zakt. De auteurs stellen deze voor als alternatief voor CPAP, orale hulpmiddelen en chirurgie.
Bron: PubMed / DOI
Systematische review en meta-analyse
Kumar AR, Guilleminault C, Certal V, et al. Nasofaryngeale luchtwegstents voor obstructieve slaapapneu: een systematische review en meta-analyse
Tijdschrift voor laryngologie en otologie, 2014/2015, 129(1):2-10. DOI 10.1017/S0022215114003119.
Zoekactie in Medline, Scopus, Web of Science en Cochrane: van 573 potentiële studies werden er 16 opgenomen. Ze behandelen nasofaryngeale luchtwegen in het algemeen, niet de Nastent. Meta-analyse: apneu-index 32.4 → 9.0 gebeurtenissen/uur (53 patiënten), AHI 44.1 → 22.7 (193 patiënten), minimale SpO₂ 66.5% → 75.5%. De werkzaamheid en tolerantie verschillen per studie.
Bron: PubMed / DOI
Diagnostisch gebruik / planning
Victores AJ, Olson K, Takashima M. Interventionele door geneesmiddelen geïnduceerde slaapendoscopie: een nieuwe techniek om de chirurgische planning voor obstructieve slaapapneu te sturen
Journal of Clinical Sleep Medicine, 2017, 13(2):169-174. DOI 10.5664/jcsm.6438.
41 patiënten. Tijdens DISE werd een standaard nasofaryngeale tube ingebracht om het opheffen van het palatale inklappen te simuleren. Bij 83% was er sprake van obstructie op meerdere niveaus. Met de tube op zijn plaats vertoonde 74% ten minste gedeeltelijke verbetering en was de obstructie distaal bij 35% volledig verdwenen.
Bron: PubMed / DOI
De studies overziend
In onderzoeken naar Nastent vermindert de buis bij geselecteerde patiënten de AHI en het snurken. Het responspercentage varieert van 26% tot 35% in de twee grootste onderzoeken en loopt op tot 57% wanneer de obstructie wordt veroorzaakt door een anteroposterieure collaps van het zachte gehemelte.
- Tolerantie blijft een belangrijke beperking: afhankelijk van de studie verdroeg 11% tot 30% van de patiënten de sonde niet.
- De juiste patiëntselectie is essentieel: het apparaat werkt voornamelijk bij obstructie van het palatum en het retropalatum.
- Retrolinguale, epiglottische of obstructies op meerdere niveaus reageren minder goed.