Klinische gegevens

Back2Sleep: klinische studies en gepubliceerde gegevens

Een samenvatting van de onderzoeken naar Nastent, de oorspronkelijke naam van Back2Sleep, bij snurken en milde tot matige obstructieve slaapapneu, met enkele artikelen over andere nasofaryngeale stents.

Wetenschappelijke samenvatting

Kerncijfers uit de wetenschappelijke literatuur

De gepubliceerde onderzoeken naar Nastent laten bemoedigende resultaten zien bij geselecteerde patiënten die snurken of lichte tot matige slaapapneu hebben, vooral wanneer de obstructie zich ter hoogte van het zachte gehemelte bevindt.

6

Onderzoeken naar Nastent

Gepubliceerd door ziekenhuis- en universiteitsteams in Japan, Frankrijk en Zwitserland, waaronder twee congresposters.

256

Inbegrepen personen

In deze zes onderzoeken, waaronder 16 vrijwilligers zonder slaapapneu.

26% tot 35%

Hulpverleners

In de twee grootste onderzoeken (101 en 71 patiënten), vaker wanneer de obstructie afkomstig is van het zachte gehemelte.

86.6%

Minimale SpO₂

Minimale zuurstofsaturatie ’s nachts met Nastent, tegenover 81,9% zonder (Okuno 2019, 29 patiënten).

Publicaties

De publicaties in één oogopslag

De onderzoeken die over Nastent zijn gepubliceerd, en vervolgens enkele artikelen over andere nasofaryngeale stents.

Studie Jaar Bevolking Hoofdresultaat Toegang
Hirata & Satoh 2015 6 patiënten Minder apneus en hypopneus en een betere SpO₂ bij milde tot matige apneu, beperkt effect bij ernstige apneu, snurken verbeterd bij iedereen DOI
Furuie et al. 2017 (poster) 16 vrijwilligers zonder slaapapneu, onder wie 9 snurkers Het ongemak nam binnen enkele dagen af (6.1 → 3.2), de snurkindex daalde bij de 9 snurkers van 0.260 naar 0.040. Poster (PDF)
Tendron, Chabolle, Blumen (Hôpital Foch) 2018 11 patiënten Tijdens een endoscopie onder sedatie: AHI 6,0 met de tube, tegenover 20,5 bij de diagnostische test; snurken verdwenen in 10 van de 11 gevallen Poster (PDF)
Okuno et al. 2019 30 patiënten (29 geanalyseerd) REI 22.4 → 15.7, min. SpO₂ 81.9 → 86.6% na één maand DOI
Ohtsuka et al. 2021 71 patiënten AHI, AHI in rugligging, ODI en snurken namen af. Volledige respons 25%, gedeeltelijke respons 10%; beide bleven na 1 maand behouden. Ongeveer 30% verdroeg het apparaat niet. DOI
Dellweg, Kampmann, Tschopp 2022 122 patiënten (101 geanalyseerd) Responders: 26% in totaal, 57% bij anteroposteriore collaps van het zachte gehemelte. Geen effect op obstructie ter hoogte van de tongbasis of op obstructie op meerdere niveaus. Moeilijk te verdragen DOI, open access
Traxdorf et al. (AlaxoStent, een ander hulpmiddel) 2016 8 patiënten AHI 31.1 → 19.0 met de stent, 8.2 met CPAP, gedurende één nacht DOI
Kumar et al., meta-analyse (nasofaryngeale luchtwegen in het algemeen) 2015 tot 193 patiënten AHI 44.1 → 22.7 (193 patiënten), apneu-index 32.4 → 9.0 (53 patiënten), werkzaamheid en verdraagbaarheid variëren tussen studies DOI
Yenigun et al. (zelfexpanderende stent, ander hulpmiddel) 2020 5 patiënten Stentplaatsing onder endoscopie met sedatie: haalbaarheid van ondersteuning van het zachte gehemelte DOI

ⓘ Bronnen: artikelen in wetenschappelijke tijdschriften (DOI-links) en twee congresposters. AHI = apneu-hypopneu-index. Sommige publicaties zijn vrij toegankelijk, voor andere is een abonnement bij de uitgever vereist.

Wetenschappelijke beoordeling

Klinische onderzoeken naar Nastent, de oorspronkelijke naam van Back2Sleep

(Back2Sleep is de Europese naam van Nastent, dat in Azië onder de naam Nastent wordt verkocht)
Een overzicht van de belangrijkste onderzoeken die over Nastent zijn gepubliceerd. Artikelen over andere nasofaryngeale stents worden verderop afzonderlijk besproken.

Okuno K, Ono Minagi H, Ikai K, et al. De werkzaamheid van een neusluchtwegstent (Nastent) bij obstructieve slaapapneu en de voorspelling van behandelresultaten

Journal of Oral Rehabilitation, 2019, 46(1):51-57 (online in 2018). DOI 10.1111/joor.12725 (PMID 30281824).

Prospectief onderzoek bij 30 patiënten (29 geanalyseerd). Nastent vermindert de REI significant (22.4 → 15.7, p<0.01) en verhoogt de minimale SpO₂ (81.9 → 86.6, p<0.01). Het gerelateerde congresabstract (SLEEP 2018, nr. 0555) meldt ook een daling van de ESS van 12.1 naar 6.7. De verhouding tussen de onderste en middelste luchtwegruimte (IAS/MAS) op de cephalogram voorspelt de behandelrespons met een sensitiviteit van 90.9% en een specificiteit van 88.9%. Een velofarynx die smaller is dan de hypofarynx voorspelt succes.

Bron: PubMed / DOI

Dellweg A, Kampmann M, Tschopp K. Evaluatie van een nasofaryngeale stent bij patiënten met obstructieve slaapgerelateerde ademhalingsstoornissen

Journal of International Medical Research, 2022, 50(1):3000605211073302. DOI 10.1177/03000605211073302 (PMID 35062854).

Retrospectief onderzoek bij 122 patiënten die niet in aanmerking kwamen voor CPAP: 21 werden uitgesloten (14 wegens intolerantie, 7 wegens een onbruikbare registratie), 101 werden geanalyseerd. De Naśtent (in het Verenigd Koninkrijk gedistribueerd door Corinium Medical) wordt door het zorgteam ingebracht voor de eerste helft van de nacht. De AHI daalt gemiddeld van 24,6 naar 18,5 (−25%). 26% van de patiënten reageert op de behandeling (AHI-daling van meer dan 50% en AHI lager dan 20), 38% bij een geïsoleerde obstructie van het zachte gehemelte en 57% bij anteroposterieure collaps van het zachte gehemelte. De tube heeft geen effect op obstructies ter hoogte van de tongbasis of op obstructies op meerdere niveaus. In de hele groep neemt het snurken niet significant af, en een derde van de geanalyseerde patiënten meldt aanzienlijk ongemak. Bij een AHI-daling van 40% als drempel detecteert de tube 85,7% van de obstructies van het zachte gehemelte die bij endoscopie zijn vastgesteld: de tube kan als diagnostisch hulpmiddel worden gebruikt wanneer endoscopie niet beschikbaar is.

Bron: PubMed / DOI

Ohtsuka K, Baba R, Yamasawa W e.a. De effectiviteit van neusluchtwegstenttherapie voor de behandeling van mild tot matig obstructief slaapapneusyndroom

Respiratie, 2021, 100(3):193-200 (online in december 2020). DOI 10.1159/000512319 (PMID 33370725).

Prospectief, interventioneel pilotonderzoek met één behandelarm bij 71 patiënten (AHI 5 tot 20), met Nastent. De NAS verbetert de AHI, de AHI in rugligging, de RDI, de ODI en het snurkvolume significant (voor de meeste p<0,001). Volledige respons bij 25% en gedeeltelijke respons bij 10%, gehandhaafd na 1 maand. Betere slaapkwaliteit (PSQI 6.0 → 5.3). Ongeveer 30% van de patiënten verdroeg het hulpmiddel niet (bijwerkingen).

Bron: PubMed / DOI

Hirata Y, Satoh M. Pilotstudie naar een neusluchtwegstent voor de behandeling van obstructieve slaapapneu

Journal voor slaapstoornissen en therapie, 2015, 4(4):1000207. DOI 10.4172/2167-0277.1000207.

Pilotstudie bij 6 proefpersonen. De NAS werd door alle proefpersonen goed verdragen en de therapietrouw was goed. Het vermindert apneus/hypopneus en verbetert de zuurstofsaturatie bij lichte tot matige OSA. Het snurken verbeterde bij alle proefpersonen. Conclusie: een mogelijk alternatief voor patiënten die CPAP niet verdragen, of voor snurkers.

Bron: Journal of Sleep Disorders & Therapy, 2015, 4(4):1000207

Furuie W, Sasaki I, Uezato A, et al. Evaluatie van de verdraagbaarheid en effectiviteit van een nasale luchtwegstent

Tokyo Medical and Dental University, congresposter, 2017.

16 vrijwilligers zonder slaapapneu (AHI van 0 bij iedereen), onder wie 9 snurkers. Twee haakten af. Bij de overige 14 daalt het ongemak, gemeten met een vragenlijst, van 6.1 naar 3.2 tussen dag 4 en dag 9. Bij de 9 snurkers daalt de snurkindex van 0.260 naar 0.040. Sommige deelnemers haakten af vanwege het ongemak. Onderzocht hulpmiddel: Nastent.

Bron: Tokyo Medical and Dental University

Tendron A, Chabolle F, Blumen M. Evaluatie van de effectiviteit van de nasofaryngeale tube (Nastent®) bij snurken en slaapapneusyndroom tijdens slaapendoscopie onder medicamenteuze sedatie

Afdeling KNO- en hoofd-halschirurgie, Hôpital Foch (Parijs), poster, Congrès du Sommeil, Rijsel, november 2018.

Prospectief onderzoek bij 11 patiënten (1 eenvoudige snurker, 10 met lichte tot matige apneu). De arts brengt de buis in onder visuele controle, tijdens een endoscopie onder propofolsedatie. De tijdens deze endoscopie gemeten AHI is 6,0 ± 19,1 met de buis, tegenover 20,5 ± 12,6 bij diagnostische polygraphie (p < 0,001). Bij alle patiënten verdwijnen de gebeurtenissen, behalve bij één patiënt met een epiglottische obstructie. Het snurken verdwijnt bij 10 van de 11 patiënten. De auteurs concluderen dat de buis “een goed therapeutisch alternatief kan zijn” voor snurken of minimale tot matige apneu, en dat een onderzoek tijdens de natuurlijke slaap essentieel is om de werkzaamheid ervan te bevestigen.

Bron: Hôpital Foch, Parijs

Andere nasofaryngeale stents

Deze artikelen gaan niet over Back2Sleep of Nastent. Ze worden geciteerd om de techniek in de juiste context te plaatsen.

Traxdorf M, Hartl M, Angerer F, et al. Een nieuwe nasofaryngeale stent voor de behandeling van obstructieve slaapapneu: een casusreeks van nasofaryngeale stenting versus continue positieve luchtwegdruk (CPAP)

European Archives of Oto-Rhino-Laryngology, 2015/2016, 273(5):1307-1312. DOI 10.1007/s00405-015-3815-2 (PMID 26525882).

Onderzoek in één centrum bij een reeks van 8 patiënten (AHI bij aanvang ≥ 10), waarin de AlaxoStent (een nasofaryngeale stent van een andere fabrikant) gedurende twee nachten wordt vergeleken met CPAP. AHI vóór behandeling: 31,1; met de stent: 19,0 (−39%); met CPAP: 8,2. Het aantal obstructieve apneus daalt bij beide benaderingen met meer dan 94%. De auteurs schatten het responspercentage van de stent op 50%, vergelijkbaar met dat van een operatie, zonder complicaties.

Bron: PubMed / DOI

Yenigun A, Tugrul S, Dogan R, et al. Een haalbaarheidsstudie naar de behandeling van obstructief slaapapneusyndroom en snurken: nasofaryngeale stent

American Journal of Otolaryngology, 2020, 41(6):102460. DOI 10.1016/j.amjoto.2020.102460 (PMID 32247706).

Haalbaarheidsstudie bij 5 patiënten (milde OSA en snurken, geïsoleerde retropalatale obstructie), waarbij onder endoscopie met sedatie een zelfexpanderende nitinolstent werd geplaatst. De stent voorkomt dat het zachte gehemelte naar achteren zakt. De auteurs stellen deze voor als alternatief voor CPAP, orale hulpmiddelen en chirurgie.

Bron: PubMed / DOI

Systematische review en meta-analyse

Kumar AR, Guilleminault C, Certal V, et al. Nasofaryngeale luchtwegstents voor obstructieve slaapapneu: een systematische review en meta-analyse

Tijdschrift voor laryngologie en otologie, 2014/2015, 129(1):2-10. DOI 10.1017/S0022215114003119.

Zoekactie in Medline, Scopus, Web of Science en Cochrane: van 573 potentiële studies werden er 16 opgenomen. Ze behandelen nasofaryngeale luchtwegen in het algemeen, niet de Nastent. Meta-analyse: apneu-index 32.4 → 9.0 gebeurtenissen/uur (53 patiënten), AHI 44.1 → 22.7 (193 patiënten), minimale SpO₂ 66.5% → 75.5%. De werkzaamheid en tolerantie verschillen per studie.

Bron: PubMed / DOI

Diagnostisch gebruik / planning

Victores AJ, Olson K, Takashima M. Interventionele door geneesmiddelen geïnduceerde slaapendoscopie: een nieuwe techniek om de chirurgische planning voor obstructieve slaapapneu te sturen

Journal of Clinical Sleep Medicine, 2017, 13(2):169-174. DOI 10.5664/jcsm.6438.

41 patiënten. Tijdens DISE werd een standaard nasofaryngeale tube ingebracht om het opheffen van het palatale inklappen te simuleren. Bij 83% was er sprake van obstructie op meerdere niveaus. Met de tube op zijn plaats vertoonde 74% ten minste gedeeltelijke verbetering en was de obstructie distaal bij 35% volledig verdwenen.

Bron: PubMed / DOI

De studies overziend

In onderzoeken naar Nastent vermindert de buis bij geselecteerde patiënten de AHI en het snurken. Het responspercentage varieert van 26% tot 35% in de twee grootste onderzoeken en loopt op tot 57% wanneer de obstructie wordt veroorzaakt door een anteroposterieure collaps van het zachte gehemelte.

  • Tolerantie blijft een belangrijke beperking: afhankelijk van de studie verdroeg 11% tot 30% van de patiënten de sonde niet.
  • De juiste patiëntselectie is essentieel: het apparaat werkt voornamelijk bij obstructie van het palatum en het retropalatum.
  • Retrolinguale, epiglottische of obstructies op meerdere niveaus reageren minder goed.