Spierverslapper of myorelaxans: alles wat u moet weten over spierverslappers en voorzorgsmaatregelen

Spierontspanners kunnen bestaande slaapapneu verergeren en mogelijk latente slaapapneu aan het licht brengen. Ze werken door skeletspieren te ontspannen, waaronder de keelspieren die de luchtweg tijdens de slaap openhouden. Een signaaldetectieonderzoek van ScienceDirect vond significante verbanden tussen spierontspanners en ongewenste voorvallen door slaapapneu. Baclofen is in casusreeksen specifiek in verband gebracht met ernstige centrale slaapapneu. Als u slaapapneu heeft of vermoedt, bespreek het gebruik van spierontspanners dan met uw arts.

Verschillende medicijnklassen kunnen slaapapneu verergeren: 1) Opioïden - veroorzaken centrale en obstructieve apneu, 2) Benzodiazepinen - verminderen de ademhalingsprikkel en spierspanning, 3) Spierontspanners (cyclobenzaprine, baclofen, tizanidine) - ontspannen de luchtwegspieren, 4) Sederende antihistaminica, 5) Sommige antidepressiva met sederende effecten, 6) Alcohol - werkt als onderdrukker van het centrale zenuwstelsel. Deze middelen beïnvloeden de luchtweg of de ademhalingscentra. Informeer uw arts altijd over slaapapneu voordat u sederende medicijnen gebruikt.

Het gebruik van spierontspanners tijdens CPAP-therapie is over het algemeen veiliger dan zonder CPAP, maar voorzichtigheid is geboden. CPAP zorgt voor positieve druk die de luchtwegen mechanisch openhoudt en zo de spierverslapping gedeeltelijk compenseert. Het kan echter nodig zijn om de CPAP-druk hoger in te stellen, kunt u meer apneu-episodes ervaren of kan de slaapkwaliteit afnemen. Pas de CPAP-instellingen nooit zelf aan - raadpleeg uw slaaparts als u spierontspanners nodig heeft voor chronische aandoeningen.

Ja, Flexeril (cyclobenzaprine) kan slaapapneu verergeren. Het is een centraal werkende spierontspanner die de skeletspieren in het hele lichaam ontspant, waaronder de keelspieren die de doorgankelijkheid van de luchtweg in stand houden. Vaak voorkomende bijwerkingen zijn sedatie, waardoor het risico op ademhalingsdepressie verder toeneemt. Als u slaapapneu heeft en spierontspanning voor pijn nodig heeft, bespreek dan alternatieven zoals plaatselijke behandelingen, fysiotherapie of niet-sederende opties met uw arts.

Veiligere pijnstillers voor mensen met slaapapneu zijn onder andere: 1) Paracetamol (Tylenol) - heeft geen effect op de ademhaling, 2) NSAID's zoals ibuprofen of naproxen - wees voorzichtig bij hartaandoeningen, 3) Plaatselijke behandelingen (lidocaïnepleisters, capsaïcinecrème, diclofenacgel), 4) Niet-medicamenteuze benaderingen (fysiotherapie, TENS-apparaten, warmte-/koutherapie). Vermijd opioïden en sederende spierontspanners. Bespreek pijnbestrijding altijd met uw arts en vermeld uw diagnose slaapapneu.

Ja, kalmeringsmiddelen veroorzaken of verergeren vaak snurken. Ze onderdrukken het centrale zenuwstelsel, waardoor de spierspanning in het hele lichaam afneemt, ook in de keelspieren. Hierdoor kunnen het zachte gehemelte en de tong gemakkelijker samenvallen, wat luchtwegobstructie en trillingen veroorzaakt (snurken). Alcohol is een veelgebruikt kalmeringsmiddel dat snurken aanzienlijk verergert. Kalmeringsmiddelen op recept, slaapmiddelen en benzodiazepinen hebben vergelijkbare effecten. Zelfs antihistaminica met sederende effecten kunnen snurken versterken.

Benzodiazepinen beïnvloeden slaapapneu via meerdere mechanismen: 1) Verminderde ademhalingsprikkel - vermindert de reactie van de hersenen op een laag zuurstofgehalte en een hoog CO2-gehalte, 2) Verminderde spierspanning in de bovenste luchtweg - de keelspieren ontspannen verder, 3) Verhoogde arousaldrempel - het wordt moeilijker om wakker te worden tijdens apneu-episodes, 4) Veranderde slaaparchitectuur - minder herstellende slaap. Onderzoeken tonen aan dat benzodiazepinen de apneu-hypopneu-index (AHI) kunnen verhogen en de zuurstofsaturatie kunnen verlagen. Ze zijn over het algemeen gecontra-indiceerd bij onbehandelde matige tot ernstige OSA.

Alternatieven voor traditionele spierontspanners bij mensen met slaapapneu zijn onder andere: 1) Plaatselijke behandelingen (lidocaïnepleisters, mentholcrèmes, capsaïcine), 2) Fysiotherapie en rekprogramma's, 3) Warmte- en koutherapie, 4) TENS (transcutane elektrische zenuwstimulatie), 5) Massagetherapie, 6) Magnesiumsupplementen (kunnen helpen bij spierkrampen), 7) Een lage dosis cyclobenzaprine enkele uren voor het slapengaan (strategie voor timing), 8) Niet-benzodiazepine-anxiolytica bij spanningen door angst. Raadpleeg uw arts voordat u wijzigingen in uw medicatie aanbrengt.